"สหายเจียง!"
กู้เฉียนหมิงและพวกตกใจ รีบถอนค่ายกลยันต์ออกแล้วจะเข้าไปดู แต่มีอีกสองร่างที่เร็วกว่า พุ่งเข้ามาพยุงตัวเจียงสู่สู่ที่กำลังจะล้มลง
เจียงหวยและเจียงอวี่เฉิงประคองซ้ายขวา รับตัวเธอไว้ได้อย่างมั่นคง
เจียงซู่ช้าไปสองก้าว ไม่มีที่ว่างให้แทรกเข้าไป ได้แต่หมุนตัวไปมาอย่างร้อนใจอยู่ด้านหลังทั้งสอง
เมื่อครู่เจียงสู่สู่แค่ตาพร่ามัวไปชั่วขณะ เป็นเพราะใช้พลังปราณมากเกินไป
เธอฟื้นตัวได้เร็ว แต่สียังดูไม่ค่อยดี
ยืนทรงตัวด้วยมือของเจียงหวยและเจียงอวี่เฉิง เธอยกมือปลดค่ายกลป้องกันรอบตัวฉู่เป่ยเฮ่อออก แล้วเดินเข้าไปดูอาการของฉู่เป่ยเฮ่อ
เห็นเขายังสลบอยู่ เธอก็ยื่นมือจะพยุงเขาขึ้นมาจากพื้น
เจียงหวยและเจียงอวี่เฉิงไม่มีทางให้เธอลงมือทำเอง รีบเข้าไปรับตัวคนเจ็บมา
เจียงหวยถึงกับทำหน้าบูดบึ้ง ซึ่งไม่ค่อยได้เห็นนัก แล้วพูดว่า "ผมให้หมอของตระกูลเจียงและตระกูลฉู่มาแล้ว เขาจะไม่เป็นอะไร คุณกลับไปพักก่อนเถอะ"
แต่เจียงสู่สู่ส่ายหัว "หนูไม่เป็นไร หนูต้องเฝ้าเขา"
เจียงอวี่เฉิงแม้จะรู้สึกขอบคุณฉู่เป่ยเฮ่อที่ช่วยรับสายฟ้าเพลิงแทนลูกสาวตัว แต่เห็นสภาพเจียงสู่สู่แบบนี้แล้วเขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้
ตัวเองก็เป็นขนาดนั้น ยังจะห่วงแฟนอีก เฮ้อ
"ลูกกลับไปเถอะ เดี๋ยวหมอมาตรวจเสร็จพ่อจะบอกผลให้รู้"
อีกอย่าง ข้างๆ ก็มีพวกคนจากสำนักความมั่นคงไม่ใช่เหรอ?
พวกเขาทำงานกันไม่เป็นรึไง?
อะไรๆ ก็ต้องพึ่งลูกสาวเขา?