"ตั้งแต่พี่สาวฉันกลับมาบ้านนี้ พวกคุณก็ไม่ค่อยสนใจเธอเลย โดยเฉพาะพี่ชายฉัน คุณยังจ้างคนมาแฉเธออีก เรื่องนี้คุณทำเกินไปจริง ๆ"
เจียงซู่จิ้มหัวตุ๊กตาเจียงเฉิง เด็กหนุ่มทำหน้ามุ่งมั่นอย่างจงใจ
เจียงเฉิงที่โดนจิ้มหัว: ...
เรื่องนี้มันจะไม่จบไม่สิ้นใช่ไหม?
แค่เพราะเขาเคยจ้างคนมาแฉเธอ เขาก็ไม่สมควรได้รับความช่วยเหลือ? ต้องเป็นตุ๊กตาไปตลอดชีวิต?
"ฉันก็ไม่ได้บอกว่าคุณสมควรแล้ว แต่ลองคิดดูนะ ทำไมคุณถึงชอบมีปัญหากับพี่สาวฉันตลอดล่ะ? ตั้งแต่ต้นจนจบเธอก็ไม่ได้ทำอะไรให้คุณเลยไม่ใช่เหรอ?"
เจียงเฉิง: ...
ไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ
เขาก็แค่ เพราะลู่เสวี่ยซี
"พวกคุณรู้แต่ปกป้องลู่เสวี่ยซี ก่อนหน้านี้พี่สาวฉันก็บอกแล้วว่าเธอมีปัญหา พวกคุณก็ไม่เชื่อ ฉันบอกไม่เชื่อ พี่หวยบอกก็ไม่เชื่อ ถ้าพวกคุณไม่เก็บตุ๊กตาที่เธอให้ไว้ เธอก็คงไม่มีทางขังพวกคุณไว้ในตุ๊กตาได้หรอก"
คุณย่าเจียง เจียงเฉิง: ...
ถึงจะรู้ว่าเป็นความจริง แต่โดนชี้หน้าขนาดนี้ก็เสียหน้าเหมือนกัน
เจียงซู่ยังคงพูดไม่หยุด
"ลู่เสวี่ยซีมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ? เธอแซ่ลู่ไม่ใช่แซ่เจียงนะ พวกคุณจะดีกับเธอแค่ไหนเธอก็ไม่ได้ใส่ใจพวกคุณจริง ๆ หรอก? จริงสิ เมื่อก่อนฉันก็เคยไม่ดีกับพี่สาวเพราะลู่เสวี่ยซี แต่ฉันรู้ตัวไวกว่า! ฉันแก้ไขตัวอย่างรวดเร็วและกระตือรือร้นเลยนะ
พวกคุณดูสิ ตอนแรกพี่สาวก็เกลียดฉัน ตอนนี้ก็ยอมรับฉันแล้วไม่ใช่เหรอ? โอ้ใช่ เธอยังให้เครื่องรางคุ้มภัยชิ้นที่สองกับฉันฟรี ๆ เลยนะ เห็นชัดว่ากลัวฉันจะเจ็บตัวแม้แต่นิดเดียว"