บ้า! บ้ากันหมด! บ้าบ้างก็ดีนะ

ตอนที่ 606 ก็ฉันคือสายลับไง แล้วไง

6 นาที· 1.4K คำ

สนามรบสายลับฉบับของอร่อย เกมเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ผู้ที่ถูกสุ่มเลือกเป็นสายลับในรอบแรกคือชิวเฉิงเยี่ย

เมื่อทุกคนหลับตาในยามค่ำคืนแล้ว ทีมงานเดินเงียบ ๆ ไปยืนด้านหลังชิวเฉิงเยี่ย แตะไหล่เบา ๆ เป็นสัญญาณให้ลืมตา

ชิวเฉิงเยี่ยลืมตาขึ้นชี้ตัวเอง ย้ำกับทีมงานซ้ำ ๆ เมื่อยืนยันได้ว่าตัวเองคือสายลับจริง รอยยิ้มเชิงชนะขาดก็ผุดขึ้นบนใบหน้า

ในที่สุดก็ถึงคราวที่เขาจะได้พิสูจน์ตัวเองเสียที ดูซิว่าเขาจะปั่นทั้งสนามให้หมดรูปได้แค่ไหน!

ตอนจับสลากเลือกเป้าหมายที่จะแอบกิน เขาจับได้สปาเกตตีที่อยู่หน้าเซี่ยหมี

เซี่ยหมีนั่งห่างจากเขามาก เธออยู่ลำดับที่ 2 ฝั่งซ้าย ส่วนเขาอยู่ลำดับที่ 1 ฝั่งขวา

อยากจะกินอาหารหน้าเซี่ยหมี เขาก็ทำได้แค่ลากขาที่มีเฝื่อนพลาสเตอร์อยู่ทุกที ค่อย ๆ คลานไปหน้าเซี่ยหมีอย่างทรมาน

มองใบหน้าที่หลับตาสนิทของเซี่ยหมี ชิวเฉิงเยี่ยนึกถึงความอัปยศทั้งหมดที่เคยโดนเซี่ยหมีทำร้ายมา ไฟแค้นลุกขึ้นมาทันที หยิบส้อมขึ้นมาด้วยความมุ่งมั่นที่จะจัดการถ้วยนี้ให้สะอาดเปลือกเปลา!

มือเงื้อส้อมลงฟัน พอม้วนสปาเกตตีหนึ่งรอบเตรียมยัดเข้าปาก ก็ได้ยินเซี่ยหมีตะโกนลั่น

“ไม่ธรรมดา!!!”

เสียงตะโกนนี้ทำให้คนที่หลับตาอยู่ตกใจหมดสติ ไม่ต้องพูดถึงชิวเฉิงเยี่ยที่โดนตกใจจนวิญญาณกระเด็นทะลุอวกาศ

“เกิดอะไรขึ้น?” หลิ่วว่อซิงที่หลับตาอยู่ข้าง ๆ ถามอย่างงง ๆ

เซี่ยหมีขมวดคิ้วยับ มือทั้งสองยื่นสำรวจไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ “มีคนกินของชั้นอยู่ ชั้นรู้สึกได้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป