ถูกกอดเข้ามาในอ้อมแขนอบอุ่นโดยไม่ทันตั้งตัว เซี่ยหมีไหวตัวยืนงงอยู่สองวินาที
ท่าทางที่เสิ่นเยว่ชิงกอดเธอนั้นอ่อนโยนมาก แต่ก็ซ่อนแรงกอดอันพยายามระงับไว้อยู่ในนั้น
กอดเธอเบา ๆ แบบนั้นอยู่ไม่กี่วินาทีก็ค่อย ๆ ปล่อยออก มุมปากยกยิ้มมองเธอ
“คุณครูเซี่ย เข้าใจความหมายของผมใช่ไหม”
ยังจะมีอะไรให้ไม่เข้าใจอีกล่ะ
จังหวะหัวใจที่เต้นเร็วยังไม่ทันผ่อนคลาย เซี่ยหมีก็ยกมุมปากเป็นเส้นโค้งที่กล้องแทบจับภาพไม่ทัน ยกส้นเท้าขึ้นแล้วกอดเสิ่นเยว่ชิงกลับเต็มอกจนได้
เส้นโค้งที่มุมปากของเสิ่นเยว่ชิงกดลงไม่ได้เสียแล้ว เสียงหัวเราะไพเราะดังออกมาจากอกที่สั่นน้อย ๆ ของเขา เป็นอารมณ์ยินดีที่แม้แต่จอก็ยังสัมผัสได้ชัดเจน
[อาาาาาาาาาาาหวานมาก!]
[ภารกิจของเสิ่นคือให้เซี่ยกอดเขาเอง 5 วินาที เซี่ยก็เข้าใจทันที ใครเห็นแววตาที่สบกันบ้าง หวานจนละลาย!]
[จุดที่มันหวานที่สุดไม่ใช่รอยยิ้มที่เสิ่นระงับไว้ไม่อยู่ตอนที่เซี่ยกอดเข้าไปเหรอ อย่าโชว์จะชัดเกินไปนะเว้ย!!]
[ฉากหวานระดับตำนาน “เซี่ยเยว่สังหารลา” +1]
ทำภารกิจเสร็จแล้ว เซี่ยหมีรู้สึกสบายตัวทั้งตัว แม้แต่จังหวะก้าวเดินยังแคร่คราเบาใจขึ้นมาจนได้
ส่วนชิวเฉิงเยี่ยข้าง ๆ ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง จ้องไปทางหลิ่วว่อซิงด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยอม เห็นปุ๊บก็รู้ว่ายังไม่เลิก
รอจังหวะโอกาสดี เขาก็ย่องเข้าไปอีก
“หลิ่ว…”
“ไม่ชอบ”
คราวนี้หลิ่วว่อซิงได้เทคนิคตอบก่อนมาใช้เสียแล้ว น้ำเสียงไม่ให้โอกาสโต้แย้งแม้แต่นิด “คุณชิว เรื่องที่คุณถามผมไม่ชอบสักอย่าง ภารกิจของคุณยิ่งไม่ชอบใหญ่ กรุณาอย่าถามอีกเลยนะ”