ดึกดื่น ทีมงานถอนตัวไปพักผ่อนกันหมด เหลือบ้านพักติดกันด้วยความเงียบสงบ
เซี่ยหมีผลักประตูห้องตัวเองออก แล้วเดินไปเคาะประตูห้องของเสิ่นเยว่ชิงที่อยู่ตรงข้าม
ประตูเปิดออกไวราวกับรออยู่แล้ว หนุ่มใหญ่ดูเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เสื้อคลุมอาบน้ำเปิดอกเล็กน้อย ผมสีหมึกชื้นๆ ยังแฉะด้วยไอน้ำ
ชัดเจนว่าเช็ดผมไม่แห้งก็รีบมาเปิดประตูให้
พอเห็นเซี่ยหมี ริมฝีปากเขาก็ยกยิ้มเบาๆ ความอารมณ์ดีเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“เล่นเกมกันหรือ? เดี๋ยวเข้าเซิร์ฟให้”
เขาคิดว่าเซี่ยหมีรีบมาตามให้ช่วยเก็บแต้ม กำลังจะหมุนตัวกลับไปหยิบมือถือในห้อง ก็ถูกเซี่ยหมีเรียกเสียก่อน
“เสิ่น!”
“หืม?”
เสิ่นเยว่ชิงมือหนึ่งถือผู้เช็ดตัวเกาหัวเปียกไปมาอย่างไม่แคร์ อีกมือกำลังยื่นไปหยิบมือถือ แต่พอเห็นสีหน้าจริงจังของเธอก็หัวเราะเบาๆ “มีเรื่องจะคุยกับฉันงั้นสินะ”
“มี และเป็นเรื่องสำคัญมากด้วย”
เตรียมใจไว้ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เซี่ยหมีจึงไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เงยหน้ามองเสิ่นเยว่ชิงตรงๆ แล้วพูดออกไปทีละคำอย่างจริงจัง
“ไม่รอวันประกาศรักในรอบสุดท้ายแล้ว เราประกาศความสัมพันธ์กันเลยนะ”
มือที่กำลังหยิบมือถือของเสิ่นเยว่ชิงหยุดค้าง เขาชักนิ้วกลับมา แล้วเงยหน้าสบตาเธอ
ดวงตาสีหมึกคู่นั้นแวววาว ราวกับมีความคิดไหลเวียนอยู่ข้างใน
เซี่ยหมีคิดว่าเขาต้องเห็นด้วยแน่ ก่อนหน้านี้เขาเอ่ยปากอยากประกาศออกสื่อมาตั้งนานแล้ว
แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด
หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ เขาก็ยิ้มออกมา ดวงตาทรงพีชคู่สวยงามโค้งลงเหมือนเช่นทุกวัน