นี่คือนิยายฝ่ายชายเรื่องหนึ่งชื่อว่า “ฉันเป็นเจ้าชู้ไปหน่อยแล้วไง”
เรื่องราวเล่าถึงชายหนุ่มนายเอกมู่อี้เหอ ที่ในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความล้มเหลวสารพัด แต่กลับบังเอิญได้รู้จักกับสาวเจ้าสุดสวยนางหลักทั้งหลาย ตั้งแต่คุณหนูแสงแดดที่เรืองรอง รุ่นพี่สาวเย็นชา น้องเฟรชชี่น่าเอ็นดู เพื่อนร่วมห้องสาวสวย ฯลฯ สาว ๆ เก่ง ๆ เหล่านี้ล้วนตกหลุมรักเขาเข้าให้ตั้งแต่แรกเห็นโดยไม่มีเหตุผลอะไรสมเหตุสมผล
คุณหนูแสงแดดสุดเรืองรองในเรื่องนี้ก็คือ เซี่ยหมี นั่นเอง
เธอเป็นนักศึกษาสายวิชาการวาดเขียน ฝีมือการวาดวิจิตรบรรจง คนอื่นไม่ว่าใครก็อ่อนโยนแจ่มใสเสมอ อารมณ์มั่นคงเสถียรราวกับศิลา
แม้แต่ถูกมู่อี้เหอที่โกรธเกรี้ยวจัดโยนภาพวาดปาใส่หน้าต่อหน้าคนทั้งหมด เธอก็ยังไม่ส่งเสียงโต้ตอบสักคำ นั่งยอง ๆ เก็บภาพจากพื้นขึ้นมา แล้วเอียงคอส่งยิ้มอ่อนโยนให้นายเอกว่า “วันนี้อารมณ์ไม่ดีหรือเปล่าคะ?”
มู่อี้เหอในเรื่องเป็นเจ้าชู้ตัวจริงเสียงจริง หนึ่งเดียวที่คอยรับความดีของเซี่ยหมี อีกมือก็พัวพันกับผู้หญิงคนอื่นไม่เว้นวาย แต่น่าสะเทือนใจตรงที่ทุกครั้งที่ถูกเซี่ยหมีเห็นเข้าพอดี เขากลับสามารถหาคำพูดหวือหวาว่าราวกับจริงมาทำให้เธอต้องใจกว้างยอมรับทุกครั้งไป
ขอยกคำพูดเด็ดของนายเอกในเรื่องมาหนึ่งประโยคก็คือ
“ผมไม่มีทางเป็นของผู้หญิงแค่คนเดียวได้หรอก ถ้าอยากอยู่เคียงข้างผม เธอก็ต้องรู้จักการยอมรับซะ”
แล้วเซี่ยหมีก็ยอมรับจริง ๆ
ไม่เคยร้องไห้ ไม่เคยวุ่นวาย ใบหน้าแจ่มใสเสมอ อารมณ์มั่นคงจนน่าขนลุก