ยังมี[ฤดูใบไม้ผลิไม่เคยล่วงเลย]กับ[นักฆ่ามือทอง] ตลอดหลายปีมานี้เธอสะสมวัตถุดิบไว้มากกว่าสิบชุด ลงมือฝึกฝนไปหลายรอบ อันแรกมีอัตราสำเร็จ 60% ส่วนอันหลังอัตราสำเร็จเกิน 90% แล้ว ซึ่งนี่ก็ถึงมาตรฐานที่ลู่ฉีย่าตั้งไว้ให้เธอ
สมุดบันทึกที่เฮ่อฉีผาให้มาเธอก็ทำความเข้าใจจนทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว แถมด้วยความรู้เรื่องผลไม้และพืชพันธุ์ต่าง ๆ ของพวกนกฮูกต้นโอ๊ก เธอยังคิดค้นยาวิเศษระดับกลางขึ้นเองได้อีกหลายขนาน สรรพคุณก็ไม่ได้แปลกใหม่ มีขายในท้องตลาดอยู่แล้ว แต่อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่าเธอมีความคิดสร้างสรรค์จริง ๆ ไม่ใช่แค่ลอกเลียนแบบตามตำราของคนรุ่นก่อน
ที่ให้ผลตอบแทนมากที่สุดก็คือทรายจันทรานี่แหละ
ในช่วงสิบปีระหว่างปี 7207 ถึง 7217 ทุก ๆ เดือนเธอจะใช้เวอร์ชั่นลับลึกของ ตัดแสงจันทร์ หนึ่งครั้ง
ปีแรก ๆ ตาขวาของเธอเกือบกลายเป็นทางช้างเผือกไปแล้ว ไม่รู้ว่าสะสมทรายจันทราไว้มากแค่ไหน เธอกับถูหลานค้นคว้าอยู่นานก็ยังหาทางออกไม่เจอ
ถูหลานยังพูดว่า "จบกันแล้ว ข้าเกรงว่าคงต้องให้เจ้าฆ่าข้า ตาข้างนั้นถึงจะเปิดได้!"
อวี๋หรานหรานตอนนั้นก็บอกว่าเป็นไปได้มาก ให้ถูหลานผู้โง่เขลาเตรียมตัวไว้
ถูหลานไม่พูดกับนางเลยห้านาทีเต็ม
แต่พอครบปีแรกไปแล้ว ยังลองไม่เห็นผลของ ตัดแสงจันทร์ อวี๋หรานหรานก็ตัดสินใจเลิกอย่างเฉียบขาด
พรเทพประทานของร่างนี้ ค่าสเตตัส อุปกรณ์ ล้วนเอากลับไปไม่ได้ ทรายจันทรานางจะทิ้งไว้ในตาอย่างนี้ไม่ได้แน่ ลงทุนลองเพียงเล็กน้อยได้ แต่ถ้ามากเกินไปก็ขาดทุนหนัก ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทรายจันทรามีเท่าไหร่ ถ้าลองจนสำเร็จแล้วออกไปข้างนอกหาทรายจันทราใหม่ไม่ได้ มีแต่จะมาร้องไห้ทีหลัง