“เจ้าหมายความว่า เสี่ยวเหมียนคือพี่สาวของเขา?”
เฟิ่งตี้จวินสูดลมหายใจลึก แล้วจึงเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว” เฟิ่งอู๋เทียนพยักหน้า
ครึ่งคันชั่วผ่านไป เฟิ่งตี้จวินก็ยิ้มออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ “เป็นหรือไม่เป็นก็เช่นนั้นแหละ”
“พี่สาวของเขาถ้าได้สมรสกับข้า ได้ก้าวเข้าประตูเผ่าเทียนเฟิ่งของเรา นั่นย่อมเป็นเกียรติสูงสุดของพวกเขาแล้ว”
“ถ้าพวกมันไม่รู้จักยศถาบรรดาศักดิ์ ก็ฆ่าทิ้งซะทั้งหมด”
พูดจบประโยค เสียงของเขาก็เย็นเยียบดั่งเหล็ก ไม่มีแม้แต่คลื่นอารมณ์สักนิด
“ดี นี่แหละความกล้าหาญที่บุตรชายของเฟิ่งอู๋เทียนควรมี”
เฟิ่งอู๋เทียนหัวเราะเสียงดังก้อง แล้วจึงเงื้อมือใหญ่ “เรื่องนี้ก็ตามที่เจ้าว่า มาคน”
ชายวัยกลางคนเบื้องล่างรับคำทันที “ข้าพเจ้าอยู่นี่”
“ส่งคนออกตามหาคุณหนู ตราบใดที่มีอุปสรรค แม้ต้องขุดคุ้ยถึงสามชั้นปฐพี ก็ต้องตามตัวคนมาให้พบเป็นครั้งแรกครั้งเดียว”
เฟิ่งอู๋เทียนเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า แล้วตะโกนเสียงหนักแน่น
“รับทราบ ข้าพเจ้าจะลงมือทันที” ชายวัยกลางคนรับคำฉับพลัน
พูดจบ เขาก็ถอยออกไปทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฟิ่งอู๋เทียนจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “อีกครึ่งเดือนก็ถึงวันสมรสของเจ้าแล้ว ทุกอย่างเตรียมพร้อมหรือยัง?”
“วางใจเถิด ทุกสิรภาพอยู่ในการควบคุมของบุตรทั้งสิ้น”
มุมปากของเฟิ่งตี้จวินยกเล็กน้อย แฝงท่าทีเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
“จำไว้ คราวนี้ทุกสำนักทุกอำนาจจะมาร่วมชมพิธี ห้ามพลาดพร้อยเด็ดขาด เจ้าต้องจัดการเรื่องส่วนตัวให้เรียบร้อย”
“อย่าให้เสียมารยาทต่อหน้าชาวโลก ไม่อย่างนั้นเจ้าจะอับอายขี้หน้าจนหาที่ซ่อนไม่ได้เลย”
เฟิ่งอู๋เทียนเตือนเสียงจริงจัง คำพูดแฝงความเย็นชาเล็กน้อย
สีหน้าของเฟิ่งตี้จวินนิ่งลง แล้วกล่าวเสียงหนักแน่น “บุตรจะจัดการให้ดี ย่อมไม่มีความผิดพลาดใด ๆ แน่นอน”
“ฮืม ไปได้แล้ว” เฟิ่งอู๋เทียนโบกมือ