โลกสัตว์: สาวน้อยผู้ให้กำเนิดสมาชิกทั้งเผ่า!

ตอนที่ 4 พิธีผูกคู่

8 นาที· 1.8K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ฮั่วผู่กับลิ่งชิงอวิ๋นต่างนำของกำนัลมาสู่ขอ ทั้งคู่ขนของกำนัลมาจนเต็มถ้ำของเจียงเยว่ กองผลไม้ตากแห้ง เนื้อแห้ง และเกลือพูนสูงราวเนินเขา

ส่วนเหยียนเช่อมาที่นี่เพื่อเก็บข้าวของของเจ้าของร่างเดิม จึงไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เขาล้วงเนื้อสดชิ้นหนึ่งออกมาอย่างเก้อเขิน เป็นเนื้อกระต่ายสีเทาที่เขาล่ามาได้ระหว่างทาง และเลือกส่วนที่นุ่มที่สุดมามอบให้เจียงเยว่

เจียงเยว่สังเกตเห็นความประหม่าในแววตาเขา จึงยิ้มรับเนื้อชิ้นนั้น แล้วส่งเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

นางหิวมานาน เนื้อแห้งย่อยยาก เนื้อสดชิ้นนี้ย่อมเหมาะกับนางมากกว่า

โชคดีที่เจียงเยว่ผู้มาจากโลกาวินาศกินมาหมดทุกอย่างแล้ว เนื้อดิบจึงไม่ได้กลืนยากนัก

เดิมทีเหยียนเช่อรู้สึกด้อยกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าฮั่วผู่กับลิ่งชิงอวิ๋น แต่พอเห็นเจียงเยว่กินอย่างมีความสุข เขาจึงค่อยวางใจ รีบเอ่ยว่า “เยว่เอ๋อร์ ค่อย ๆ กินเถิด”

ฮั่วผู่กับลิ่งชิงอวิ๋นสบตากัน ก่อนต่างคนต่างแค่นเสียงเย็นชา

เจียงเยว่กินเนื้อเสร็จก็เริ่มง่วง ถ้ำของนางเดิมทีกว้างขวางไม่น้อย แต่เมื่อถูกของกำนัลกองจนเต็มก็พลันดูคับแคบลง อีกทั้งพวกเขายังไม่มีใครยอมจากไป

เจียงเยว่เหนื่อยแล้ว จึงโบกมือกล่าวว่า “ตามสบายเถิด ข้าจะนอนแล้ว”

ทั้งสามคนไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้กัน แม้แต่เหยียนเช่อก็ยังรวบรวมความกล้าเผชิญหน้ากับอีกสองคน สุดท้ายทั้งสามจึงได้แต่นอนขดอยู่บนพื้น เบียดกันเช่นนั้นตลอดคืน

รุ่งเช้าวันถัดมา แม่มดแห่งเผ่าจิ้งจอกขาวเริ่มเตรียมพิธีผูกคู่

เหยียนเช่อปลุกเจียงเยว่ขึ้นอย่างอ่อนโยน พวงแก้มงามของนางแดงเรื่อ นับแต่วันสิ้นโลกมาเยือนในชาติที่แล้ว นี่เป็นคืนที่นางหลับสนิทและสบายใจที่สุดในสองชาติภพ อีกทั้งนางกำลังจะแต่งงานเป็นครั้งแรก แถมยังแต่งกับบุรุษถึงสามคนพร้อมกัน

แม้การเลือกคู่ครองจะเร่งรีบไปบ้าง แต่นางจำเป็นต้องใช้ระบบให้กำเนิดบุตรเพิ่มพูนความแข็งแกร่งโดยเร็ว ทั้งสามรู้ดีว่าเจ้าของร่างเดิมมีความสามารถในการให้กำเนิดบุตรเพียงระดับต่ำสุด แต่ก็ยังยินดีผูกคู่กับนาง เห็นได้ว่าพวกเขาจริงใจ

ทั้งสามพาเจียงเยว่เดินไปยังถ้ำของแม่มด พร้อมอธิบายพิธีแต่งงานของทวีปมนุษย์สัตว์อย่างละเอียดระหว่างทาง

ที่แท้แล้ว ความสามารถในการให้กำเนิดบุตรของสตรีมีความสำคัญอย่างยิ่งในทวีปมนุษย์สัตว์ และเพราะสตรีมีร่างกายอ่อนแอ จำนวนของพวกนางจึงลดน้อยลงเรื่อย ๆ อัตราส่วนระหว่างบุรุษกับสตรีในทวีปมนุษย์สัตว์สูงถึง 49 ต่อ 1 ซึ่งนับว่าน่าหวาดหวั่นยิ่ง

ยกเผ่าจิ้งจอกขาวเป็นตัวอย่าง ปัจจุบันมีสมาชิกกว่า 300 คน จัดเป็นเผ่าขนาดกลางโดยทั่วไป เดิมมีสตรีอันล้ำค่าอยู่ 9 คน แต่โรคระบาดคร่าชีวิตไป 4 คน ตอนนี้จึงเหลือเพียง 5 คน ในจำนวนนั้นมีถึง 3 คนที่อายุมากแล้ว ไม่เหมาะจะให้กำเนิดบุตรอีก

ส่วนเผ่าสิงโตผู้กล้าเป็นเผ่าขนาดใหญ่ มีสมาชิกกว่า 2,000 คน แต่มีสตรีเพียง 30 กว่าคนเท่านั้น

เมื่อสตรีมีจำนวนน้อยและล้ำค่าถึงเพียงนี้ สตรีที่มีความสามารถในการให้กำเนิดบุตรแม้เพียงระดับต่ำสุดก็เป็นที่หมายปองของบุรุษทุกคน ทวีปมนุษย์สัตว์จึงมีธรรมเนียมให้สตรีหนึ่งคนมีสามีหลายคน สตรีสามารถมีสามีเผ่าสัตว์ได้หลายคนตลอดชีวิตโดยไม่มีข้อจำกัด ส่วนบุรุษเลือกผูกคู่กับสตรีได้เพียงคนเดียว

ในพิธีผูกคู่ แม่มดจะสลักลวดลายลงบนตำแหน่งที่เห็นได้ชัดบนร่างของสามีเผ่าสัตว์ เมื่อลวดลายถูกสลักแล้วจะลบออกไม่ได้ วิธีนี้รับประกันว่าบุรุษจะต้องซื่อสัตย์ต่อสตรี และบุรุษที่มีลวดลายแล้วจะไม่อาจผูกคู่กับใครได้อีก

ส่วนสตรีเพียงสักรูปสัตว์ของสามีเผ่าสัตว์คนแรกไว้บนร่าง เพื่อแสดงว่าตนได้ผูกคู่แล้วก็พอ

ธรรมเนียมการแต่งงานที่ดูไม่ค่อยเป็นธรรมนี้มีขึ้นเพื่อปกป้องสตรีผู้อ่อนแออย่างไร้ขีดจำกัด และรับประกันว่าพวกนางจะให้กำเนิดบุตรได้อย่างสบายใจ ถึงอย่างไรบุรุษก็ต้องออกไปล่าสัตว์ และอัตราการเสียชีวิตก็สูง

หากเลือกสามีเผ่าสัตว์เพียงคนเดียว เมื่อสามีคนนั้นเสียชีวิต สตรีก็เสี่ยงจะอดตาย

เมื่อฟังคำอธิบายจบ เจียงเยว่พยักหน้าเบา ๆ ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดระบบให้กำเนิดบุตรจึงเป็นสิ่งที่แสนโกงของโลกนี้ เพราะความสามารถในการให้กำเนิดบุตรคือพรสวรรค์สำคัญที่สุดของสตรีในโลกสัตว์ และยังช่วยดึงดูดสามีเผ่าสัตว์ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนได้อีกด้วย

แต่สำหรับเจียงเยว่แล้ว สิ่งที่นางตั้งตารอที่สุดคือการได้เพิ่มพูนความแข็งแกร่งของตนเอง เมื่อเผชิญกับแรงเย้ายวนจากพลังอันแข็งแกร่ง นางก็ยินดีแบกรับความเหน็ดเหนื่อยจากการให้กำเนิดลูกน้อย

ทั้งสี่คนเดินเคียงกันไปถึงหน้าถ้ำของหมอแม่มด ซึ่งแม่มดรอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว

“มีสามีเผ่าสัตว์ถึงสามคนแล้วอย่างไร หากให้กำเนิดลูกน้อยไม่ได้ ก็เป็นความอัปยศของสตรีอย่างพวกเรา!”

เสียงแหลมบาดหูดังเข้ามา เจียงเยว่หันไปมอง ก็พบสตรีเผ่าจิ้งจอกขาวคนหนึ่ง พวงแก้มงามของนางเต็มไปด้วยโทสะ หน้าตาสวยไม่ต่างจากสตรีวัยเยาว์เผ่าจิ้งจอกคนอื่น ๆ แต่น่าเสียดายที่สีหน้าเจ้าอารมณ์ทำลายความงามโดยรวม นางยังอุ้มลูกน้อยน่ารักไว้ในอ้อมแขน และมีสามีเผ่าสัตว์สองคนติดตามอยู่ด้านหลัง

นางเป็นสตรีเผ่าจิ้งจอกขาววัยเดียวกับเจียงเยว่ ชื่อเจียงหลิงเอ๋อร์

เจียงหลิงเอ๋อร์โกรธจนแทบคลั่ง ตั้งแต่เล็กนางก็สวยสู้เจียงเยว่ไม่ได้ กว่าจะเอาชนะเจียงเยว่ได้ในเรื่องความสามารถให้กำเนิดบุตร นางก็รับสามีเผ่าสัตว์มาแล้ว 8 คนและให้กำเนิดลูกคนแรก เดิมคิดว่าจะได้เชิดหน้าชูตาเสียที ใครจะคิดว่าเจียงเยว่จะโชคดีถึงเพียงนี้ มีสามีเผ่าสัตว์ทั้งแข็งแกร่งและรูปงามถึงสามคนเต็มใจผูกคู่ด้วย

วันนี้นางจึงจงใจอุ้มลูกของตนมาที่นี่ เพื่อเหยียบหน้าเจียงเยว่และทำลายพิธีผูกคู่ของอีกฝ่าย

ทั้งสี่คนกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

เจียงเยว่คร้านจะถือสานาง ส่วนบุรุษทั้งสามยึดหลักว่าจะไม่รังแกสตรี จึงเพียงจ้องมองสามีเผ่าสัตว์ของเจียงหลิงเอ๋อร์ด้วยสายตาเย็นชา

แรงกดดันจากผู้แข็งแกร่งทำให้ขนของเจียงหลิงเอ๋อร์ตั้งชัน นางทำได้เพียงฝืนประคองสติ ไม่ให้ลนลานหนีไป

สามีเผ่าสัตว์ทั้งสองคนของนางแม้ไม่ได้ขลาดเขลาถึงเพียงนั้น แต่ก็เผยความหวาดหวั่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“พวก...พวกเจ้าจะทำอะไร?” นางนึกเสียใจอย่างยิ่งที่วันนี้ไม่ได้พาสามีเผ่าสัตว์มาให้มากกว่านี้เพื่อเสริมบารมี

ในขณะที่คนทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน จู่ ๆ เจียงเยว่ก็เอ่ยขึ้นว่า “หลีกทางให้ได้หรือไม่ พิธีผูกคู่ของพวกเรากำลังจะเริ่มแล้ว”

เจียงหลิงเอ๋อร์ขึ้นเสียงทั้งที่ใจหวาดหวั่น “เสแสร้งอะไร! ถึงอย่างไรเจ้าก็ให้กำเนิดลูกไม่ได้ หึ!”

นางหันไปตำหนิสามีเผ่าสัตว์ทั้งสองคนของตน “ไร้ประโยชน์สิ้นดี!”

พูดจบก็รีบจากไป มองจากแผ่นหลังแล้วเห็นชัดว่านางหนีไปอย่างลนลาน

ระหว่างเดิน เจียงหลิงเอ๋อร์ก็วางแผนไปด้วยว่าเมื่อกลับถึงบ้านจะเลือกสามีเผ่าสัตว์ที่แข็งแกร่งจากบรรดาผู้ที่ตามเกี้ยวพานางเพิ่มอีกสักสองสามคน ถึงฝั่งเจียงเยว่จะมีคุณภาพดี แต่พูดให้ชัดก็มีแค่สามคนเท่านั้น

เจียงเยว่ไม่ใส่ใจ สำหรับนางที่ผ่านวันสิ้นโลกมาแล้ว พฤติกรรมของเจียงหลิงเอ๋อร์ก็แค่น่าขยะแขยงอยู่บ้าง แต่ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่คุกคามความปลอดภัยของนาง นางก็ไม่เก็บมาใส่ใจ

แม่มดประจำเผ่าเป็นสตรีสูงวัย นางสวมชุดพิธีเฉพาะของแม่มด ใบหน้าวาดลวดลายตราเผ่าลึกลับ เครื่องประดับสร้อยคอที่ทำจากกระดูกสัตว์และขนนกขนาดเล็กใหญ่ห้อยระย้าทั่วร่าง สีหน้าของนางอ่านความรู้สึกไม่ออก

เหยียนเช่อส่งผลไม้ป่าให้นางอย่างกระตือรือร้น แม่มดรับผลไม้ไว้ ก่อนเผยแววตาเป็นมิตรเล็กน้อย “เริ่มกันเถิด ผู้ใดเป็นสามีเผ่าสัตว์คนแรก?”

ดวงตาสัตว์สามคู่มองไปยังเจียงเยว่พร้อมกัน แววตาเปี่ยมด้วยความคาดหวังและประหม่า

เจียงเยว่สูดลมหายใจลึก ระหว่างทางที่เดินมา นางตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามเป็นสามีเผ่าสัตว์ของนาง และยังเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตนาง เจียงเยว่ไม่อยากลำเอียง จึงตัดสินใจปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม

“ข้าขอถามได้หรือไม่ หากข้าต้องการสักรูปสัตว์ของทั้งสามคนลงบนร่าง จะทำได้หรือไม่?”

ทั้งสามเผยสีหน้ายินดีสุดขีดพร้อมกัน

“เยว่เอ๋อร์ เรื่องจริงหรือ?” ดวงตาของเหยียนเช่อเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ เขาไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่งรูปสัตว์ของตนจะได้สักลงบนร่างสตรี ความสุขที่หล่นลงมาจากฟากฟ้าทำให้เขาแทบมึนงง

“จริงสิ” เจียงเยว่ลูบผมสีเทาของเขา พวงแก้มของเหยียนเช่อแดงก่ำ หูสัตว์กับหางพลันโผล่ออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ หางสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง

เจียงเยว่ถูกความน่ารักเล่นงาน จึงขยี้ศีรษะเขาแรง ๆ อีกครั้ง

ความฟูฟ่องนุ่มนิ่มนี่ช่างได้เปรียบเกินไปแล้ว

ฮั่วผู่กับลิ่งชิงอวิ๋นยิ่งไม่ต้องพูดถึง ทั้งคู่ใฝ่ฝันอยากเป็นสามีเผ่าสัตว์คนแรกของเจียงเยว่มานานแล้ว และต่างก็ไม่ยอมอยู่ใต้ใคร

เมื่อแม่มดเห็นทั้งสี่คนรักใคร่กลมเกลียวกันดี ก็เผยสีหน้าอ่อนโยน “ได้สิ เด็กน้อย แต่การสักรูปสัตว์จะเจ็บอยู่บ้างนะ”

เจียงเยว่ส่ายหน้า “ข้าไม่กลัว”

นางผ่านความเป็นความตายมาแล้วในวันสิ้นโลก ความเจ็บปวดเล็กน้อยแค่นี้ไม่นับเป็นอะไร แต่เจียงเยว่ไม่คาดคิดเลยว่าการตัดสินใจของนางจะทำให้สามีเผ่าสัตว์ทั้งสามยิ่งรักมั่นในตัวนางจนหมดใจ

บนโลกนี้จะมีสตรีที่งดงาม อ่อนโยน และกล้าหาญอย่างเยว่เอ๋อร์ได้อย่างไรกัน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป