หอหยกเยี่ยนมิได้เพิ่มกำลังอารักขาเพราะเหตุถูกโจรเข้าตอนกลางวัน
เว่ยชิงเยี่ยนเข้าไปในห้องโถงหรูได้อย่างง่ายดาย
ความไม่ปกติเช่นนี้ ทำให้นางขมวดคิ้วมุ่น สื้ออวี้ยิ่งนับวันก็ยิ่งคาดเดาได้ยาก
องค์ฮ่องเต้องค์ก่อนมีสองบุคลิก สื้ออวี้เป็นโอรสของพระองค์ จะเป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาก็มีสองหน้า ต่อหน้าผู้คนและลับหลังเช่นกัน?
หรือว่า เป็นเพื่อนกันมากว่าสิบปี นางก็ไม่เคยรู้จักเขาอย่างแท้จริงเลย
เป็นเช่นนั้น มิฉะนั้นนางจะมิอาจเข้าใจ เหตุใดจู่ ๆ เขาจึงตัดสัมพันธ์ แต่หลังจากนั้นกลับไม่หวาดหวั่นแม้ต้องตายไปช่วยนางที่เขาทรายเหลือง คงไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้ว่าอ๋องแอบยกทัพเป็นการส่วนตัว เป็นโทษกบฏถึงตาย
เว่ยชิงเยี่ยนยืนอยู่ในห้อง มิได้เร่งรุดค้นหา สายตาของนางพินิจทุกสิ่งในห้องอย่างถี่ถ้วน
ของที่นางทำให้รกเมื่อช่วงเช้า ถูกจัดเก็บกลับที่เดิมเรียบร้อยแล้ว ห้องโถงหรูทั้งห้องสะอาดหมดจด เป็นระเบียบเรียบร้อย
ในที่สุด แววตาของนางก็หยุดอยู่ที่แท่นเตี้ยริมหน้าต่าง
รกเรื้อเพียงหนึ่งเดียวในห้องโถงหรูนี้
เว่ยชิงเยี่ยนเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด
นางจำได้ว่าเมื่อเช้านางโยนผ้าห่มบางบนแท่นเตี้ยลงกับพื้น
บัดนี้ผ้าห่มผืนนี้ถูกนำกลับมาวางบนแท่นเตี้ยอีกครั้ง แต่กลับมิได้พับอย่างเรียบร้อยเช่นผ้าห่มบนเตียง หากแต่ทิ้งคลี่ไว้บนแท่นนอน มุมผ้าถูกเปิดขึ้นข้างหนึ่ง
ราวกับ…ราวกับท่าทางแค่เอื้อมมือเปิดออกตอนตื่นนอน
สื้ออวี้มานอนพักบนแท่นนี้ตอนกลางวันงั้นหรือ?
รีบร้อนไปจนไม่มีเวลาเก็บ?
ไม่ถูก!
สื้ออวี้เป็นองค์ชายที่ได้รับความโปรดปราน ถูกเลี้ยงดูมาอย่างประณีตตั้งแต่เล็ก ผ้าห่มที่ตกพื้น เขาย่อมไม่ยอมใช้ห่มโดยมิได้ซักเป็นแน่