หากจะกล่าวว่าในหมู่ผู้ที่มาร่วมงานยังมีผู้คลางแคลงใจอยู่บ้าง บัดนี้ล้วนเชื่อสนิทใจเต็มสิบส่วน
หากหลัวฉงอวิ๋นมิได้ตั้งครรภ์ เหตุใดหมอจึงกล้ากล่าววาจาเหลวไหล
อีกทั้งยังเห็นหลัวฉงอวิ๋นต่อหน้าหลัวเฉิงโจวนางแสดงท่าทีออดอ้อนน่าสงสารเช่นนั้น มิใช่ท่วงท่าของอนุภรรยาที่ช่วงชิงความโปรดปรานหรอกหรือ
ยังมิทันออกเรือนกลับลอบคบชู้สู่ชาย และอีกฝ่ายยังเป็นพี่ชายร่วมสำนักเดียวกัน ผู้คนในศาลารวมถึงคนของสกุลอู๋มองพี่น้องตระกูลหลัวประหนึ่งมองเห็นสิ่งโสมม แววตารังเกียจอย่างยิ่ง
“เจ้าหุบปาก” หลัวเฉิงโจวตวาดใส่หมอด้วยความโกรธ “อย่ากล่าววาจาเหลวไหล”
หมอทำท่าประหนึ่งถูกขู่จนสะท้าน เอ่ยด้วยน้ำเสียงคับแค้น “หมอมีจิตเมตตา ข้าเองก็หวังดีเตือนนะ เมื่อคืนพวกเจ้าอาละวาดหนักเกินไป หากมิใช่ข้ามาช่วยรักษา ชีวิตของนางผู้นี้ก็คงดับสูญแล้ว”
บัดนี้หลัวเฉิงโจวยังจะมีสิ่งใดไม่เข้าใจอีกเล่า เขาถูกองค์อ๋องหรงวางแผนเล่นงาน องค์อ๋องหรงจับตาดูพวกเขามาช้านานแล้ว
คืนนั้นหลัวฉงอวิ๋นมีเลือดออกจากร่างกายท่อนล่าง เขาไม่กล้าให้คนสกุลอู๋ล่วงรู้ จึงแอบออกไปหาหมอด้วยตนเอง บังเอิญพบผู้หนึ่งสะพายกล่องยาอยู่พอดี จึงนำเข้ามาทางประตูเล็ก
วันนี้ หมอผู้นี้มากับองค์อ๋องหรง และกล่าวถ้อยคำเช่นนี้ออกมา ล้วนเป็นการวางแผนล่วงหน้าทั้งสิ้น
เป็นความประมาทของเขาเอง
มองดูผู้คนชี้ไม้ชี้มือ เขาหันไปสบตาขอความช่วยเหลือจากคุณนายอู๋
มารดาของหลัวเองก็มองไปยังคุณนายอู๋
นางคาดไม่ถึงเลยว่าเรื่องที่ปกปิดไว้อย่างมิดชิดในหลินโจว เพิ่งมาถึงเมืองหลวงก็ถูกเยี่ยนหลานเปิดโปงออกมา
ก่อนหน้านี้รู้ว่าเยี่ยนหลานยังไม่ตาย นางก็มิได้กังวล เพราะชื่อเสียงของสตรีนั้นสำคัญที่สุด นางมั่นใจว่าจับจุดตายของเยี่ยนหลานได้แล้ว เพื่อเกียรติยศของตนเอง เยี่ยนหลานไม่กล้าแพร่งพรายเรื่องของตระกูลหลัวออกไปแม้แต่ครึ่งคำ
มิเช่นนั้น เหตุใดองค์อ๋องหรงจึงต้องใช้วิธีตื้อแย่งเยี่ยงนั้น บีบบังคับให้เฉิงโจวยอมหย่า
แต่วันนี้เยี่ยนหลานคลุ้มคลั่งแล้ว นางกระทั่งไม่ต้องการชื่อเสียงอีกต่อไป...