เวลา 8 โมงเช้าของอีกสองวันต่อมา จอขนาดใหญ่กลางสนามแข่งขันรอบชิงถ้วยลูกอินทรีสว่างขึ้น ในที่สุดก็ประกาศเส้นทางการแข่งขันออกมาแล้ว
การแข่งขันครั้งนี้เป็นเส้นทางทดสอบสมรรถภาพชีวิตแบบผสมผสาน ระยะทางทั้งหมด 86 เมตร ประกอบด้วยด่านไฟปฏิกิริยา แผ่นเหยียบลอยฟ้า สิ่งกีดขวางต่อเนื่อง การลากของหนัก และประตูเคลื่อนที่กับการวิ่งเข้าเส้นชัยช่วงสุดท้าย รวมทั้งหมดห้าช่วง
ในสนามมีสี่เลนที่เหมือนกันทุกประการ แต่ละรอบมีเด็กลงแข่งสี่คน จากนั้นจัดอันดับตามเวลา
เสิ่นฉิงขยายภาพสามมิติขึ้น แล้วไล่ดูอย่างละเอียดสองรอบ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าคราวนี้เถียนหู่มีหวัง
สิ่งที่เธอกังวลที่สุดคือการแข่งด้านพละกำลัง โชคดีที่เมื่อดูเส้นทางทั้งหมดแล้ว นอกจากช่วงลากกล่องกับช่วงเร่งสปีดตอนท้าย อีกหลายช่วงยังมีจุดให้ปรับจุดศูนย์ถ่วงและเปลี่ยนทิศทางต่อเนื่องอยู่ไม่น้อย พอดีเปิดโอกาสให้เถียนหู่ได้แสดงความสามารถ
ท่าพื้นฐาน เส้นทางการตอบสนอง และด่านสิ่งกีดขวางแบบผสมในรอบคัดเลือกของเขา รวมคะแนนแล้วเป็นอันดับหนึ่งของสนามเชียวนะ!
เมื่อเดือนก่อน ตอนทดสอบจำลองครั้งแรก เสิ่นฉิงประเมินว่าโอกาสคว้าแชมป์ของเขามีไม่ถึงหนึ่งในสิบ แต่ถ้าให้เธอประเมินอีกครั้งตอนนี้ อย่างไรก็น่าจะมีถึงสามในสิบแล้ว
“เสี่ยวหู่ คราวนี้เรามีหวังคว้าอันดับหนึ่งกลับไปจริง ๆ แล้ว” เสิ่นฉิงพูด “แต่ช่วงลากกล่องอย่ารีบร้อนเด็ดขาด อย่าเห็นคนข้าง ๆ เดินเร็วแล้วเร่งออกแรงตามเขา ยังต้องวิ่งต่ออีกนะ”
“รู้แล้วครับน้า ผมจะเก็บแรงไว้” เถียนหู่ยิ้มรับ เขาเองก็มองออกแล้วว่าในเส้นทางนี้ตนมีสิทธิ์แข่งกับเด็กคนอื่น ๆ ได้!
ในใจเสิ่นฉิงเริ่มแอบหวังให้เกาเหย่พลาดในด่านสิ่งกีดขวางเคลื่อนที่ แต่พอคิดอีกที จะไปหวังพึ่งเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร สุดท้ายก็ต้องให้เถียนหู่ทำผลงานในรอบของตัวเองให้ดี
เวลา 9 โมงเช้า การแข่งขันรอบชิงเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
ผู้เข้าแข่งขัน 128 คนลงสนามตามลำดับย้อนจากอันดับรอบคัดเลือก แบ่งกลุ่มละสี่คน เถียนหู่ซึ่งได้อันดับแปดในรอบคัดเลือกอยู่ในกลุ่มรองสุดท้าย ส่วนเกาเหย่ กวนหนิง และโจวถงอยู่ในกลุ่มสุดท้าย