จิ้งจอกทิเบตถูกเชือกมัดจนกลายเป็นเต่าหงาย ห้อยต่องแต่งอยู่บนต้นไม้ด้วยสีหน้าสิ้นหวัง
«ข้าส่งเสียงไม่ได้ หากพวกตาแก่ที่เร้นกายบำเพ็ญอยู่แถวนี้เห็นข้าในสภาพเช่นนี้ ข้าคงไม่มีหน้าเป็นจิ้งจอกอีกต่อไป ศักดิ์ศรีของผู้แข็งแกร่งขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ก็จะสูญสิ้น!»
«ข้าส่งเสียงไม่ได้ ข้าถูกมัดด้วยความสมัครใจ ข้าแค่เห็นว่าน่าสนุกเท่านั้น!»
จิ้งจอกทิเบตสะกดจิตตัวเองเงียบ ๆ อยู่ในใจ แต่กลับไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ทุกครั้งที่ขยับ เชือกก็จะรัดแน่นขึ้น กระดิ่งก็จะบาดเจ็บมากขึ้นอีกนิด
จิ้งจอกทิเบตร้องไห้อยู่ในใจ ทว่าสีหน้ายังคงเหม่อลอยไร้อารมณ์
โชคดีที่มันมีใบหน้าเหลี่ยมทึ่ม ๆ ต่อให้ในใจปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ บนใบหน้าก็ยังมองไม่เห็นอารมณ์ใดเลย
«ศิษย์พี่ใหญ่ ต่อไปข้าจะเรียนวิชาเต๋าล้ำลึกเช่นนี้ได้หรือไม่?» เสียงของหูถูถูดังมาจากที่ไกล
จิ้งจอกทิเบตจนตรอก จึงทำได้เพียงแกล้งตาย
«เอ๊ะ ถูถูจับจิ้งจอกได้จริง ๆ ด้วย... บัดซบ! จิ้งจอกทิเบตหน้าเหลี่ยม! ในป่ามีของแบบนี้ได้อย่างไร!» โอวหยางมองจิ้งจอกทิเบตหน้าเหลี่ยมที่แกล้งตายอย่างตกใจ กำลังจะเดินเข้าไปดู แต่กลับชะงักฝีเท้าเสียก่อน
ชื่อ: หูเหยียน (จิ้งจอกวิญญาณแปดหาง)
ระดับการบำเพ็ญ: ขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ชั้นหนึ่ง
รากฐาน: 8
เสน่ห์: 0.5
โชค: 1.5
พรสวรรค์: เพิ่มพลังธาตุไม้
วิชาเฉพาะตัว: ร่างจิ้งจอกวิญญาณแปดหาง
คำประเมิน: รูปลักษณ์ไม่ได้บ่งบอกทุกสิ่ง แต่ก็บ่งบอกได้ถึงแปดหรือเก้าส่วน
โอวหยางมองหน้าต่างค่าสถานะตรงหน้า คิ้วพลันเลิกขึ้นเล็กน้อย จิ้งจอกวิญญาณขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์อย่างนั้นหรือ?