ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 25 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.5K คำ

โอวหยางนั่งอยู่บนบันไดหิน พลิกอ่านตำราในมือ วิชาธาตุน้ำอย่างมังกรวารีและวิชาธาตุไฟอย่างหงส์เพลิง ล้วนตรงตามข้อกำหนดของเจ้าคนแก่นั่นพอดี

พลังปราณฟ้าดินแปรเปลี่ยนเป็นสรรพสิ่งแห่งธาตุทั้งห้าได้ ในโลกใบนี้ พลังปราณฟ้าดินแทบทำได้ทุกอย่าง

ส่วนวิชาอาคมนั้น ใช้ปราณแท้ภายในร่างของผู้บำเพ็ญ ขับเคลื่อนด้วยวิธีการเฉพาะ แล้วเสริมด้วยอำนาจบัญชา ยันต์อาคม ค่ายกล และกลวิธีอื่น ๆ

ผู้บำเพ็ญใช้พลังปราณฟ้าดินในร่างเชื่อมโยงกับพลังปราณฟ้าดินระหว่างฟ้าดิน จากนั้นจึงแปรพลังปราณให้เป็นรูปลักษณ์ของวายุ อัคคี ปฐพี วารี อัสนี พฤกษา และทองคำ เพื่อใช้โจมตีหรือป้องกัน

วิชาอาคมยิ่งลึกล้ำ ก็ยิ่งต้องอาศัยปราณแท้ในร่างของผู้บำเพ็ญมากขึ้น ทั้งยังต้องเข้าใจวิถีแห่งธาตุทั้งห้าอย่างลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

ความแข็งแกร่งของวิชาอาคมก็ย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ผู้ใช้วิชาอาคมที่มีตบะลึกล้ำสามารถเปลี่ยนภูมิประเทศ พลิกฟ้าฝน ทำให้กลางวันกลายเป็นกลางคืน หรือหยุดพายุฝนที่โหมกระหน่ำได้ ถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำดิน!

ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

วิชาอาคมเป็นเพียงวิธีหนึ่งที่ผู้บำเพ็ญใช้พลังปราณฟ้าดิน

มหาวิถีมีสามพันสาย แต่ละคนล้วนมุ่งแสวงหาวิถีที่แตกต่างกัน การแปรเปลี่ยนของพลังปราณฟ้าดินจึงลึกลับเกินคาดหยั่ง

เรื่องลึกล้ำเช่นนั้น โอวหยางไม่เข้าใจสักอย่าง สำหรับเขา วิชาอาคมก็แค่ปรบมือสองครั้ง แล้วตะโกนเรียกอะไรก็ได้สิ่งนั้น

ใช้ครั้งหนึ่งแล้วลืม พอลืมก็เปิดตำราดูใหม่

อย่างเช่นมังกรวารีที่เพิ่งใช้ไปคราวก่อน ตอนนี้เขาลืมจนไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป