ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 17 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.4K คำ

ท้องนภาพลันมืดครึ้ม เมฆดำปกคลุมทั่วฟ้า เสียงฟ้าร้องทึบดังมาจากส่วนลึกของหมู่เมฆถึงเก้าครา

สายฟ้าแลบวาบขึ้นในกลุ่มเมฆดำเดิมถึงเก้าครั้ง

นี่หมายความว่าคำสัตย์ต่อวิถีสวรรค์ที่เฉินฉางเซิงเพิ่งกล่าวไว้ได้รับการยอมรับจากวิถีสวรรค์แล้ว!

เมื่อคำสัตย์ต่อวิถีสวรรค์เป็นผล สีหน้าของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พลันย่ำแย่ลงอย่างมาก

เฉินฉางเซิงประสานมือร่ายเคล็ดวิชา ร่างแยกนับร้อยบนท้องฟ้าพลันกลับเข้าไปในแขนเสื้อของเขา

เขาฝืนประคองสติ ยกกระบี่ยาวในมือชี้ขึ้นฟ้า กระบวนค่ายกลสีทองอันซับซ้อนลึกลับค่อย ๆ เลือนหายไปจากท้องนภา

เฉินฉางเซิงรับปากว่าจะปล่อยหลิงเฟิงกับอีกคนไป ทว่าเมื่อเหลือบมองจู่หยวนที่หมดสติ ความโกรธก็พลุ่งพล่านจนกระอักเลือดออกมา ก่อนจะล้มลงในอ้อมแขนของไป๋เฟยอวี่ที่อยู่ข้างกาย

ท้องฟ้ากลับมาแจ่มใสอีกครั้ง ทว่ากลิ่นอายสังหารกลับเข้มข้นยิ่งกว่าเมื่อครู่!

เดิมทีมีเพียงเฉินฉางเซิงที่คิดสังหารจู่หยวนซึ่งหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของหลิงเฟิง

บัดนี้สายตาของทุกคนบนยอดเขาน้อยต่างจับจ้องไปยังจู่หยวนในอ้อมแขนหลิงเฟิง

หลิงชิงซงถือกระบี่ยืนขวางหน้าหลิงเฟิง ส่วนไป๋เฟยอวี่ร่อนลงจากฟ้า วางเฉินฉางเซิงลงบนเก้าอี้เอน แล้วทะยานขึ้นสู่อากาศอีกครั้ง ขวางทางสองคนเอาไว้

ทั้งสองขวางทางถอยของหลิงเฟิงไว้หน้าและหลัง ก่อเป็นแนวรุกประสานรับที่แยบยล

ทั้งคู่ต่างครอบครองเจตจำนงกระบี่ และเห็นพ้องในเป้าหมายเดียวกันภายในชั่วพริบตา หากลงมือก็จำต้องสังหารให้สิ้นในกระบวนเดียว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป