ท้องนภาพลันมืดครึ้ม เมฆดำปกคลุมทั่วฟ้า เสียงฟ้าร้องทึบดังมาจากส่วนลึกของหมู่เมฆถึงเก้าครา
สายฟ้าแลบวาบขึ้นในกลุ่มเมฆดำเดิมถึงเก้าครั้ง
นี่หมายความว่าคำสัตย์ต่อวิถีสวรรค์ที่เฉินฉางเซิงเพิ่งกล่าวไว้ได้รับการยอมรับจากวิถีสวรรค์แล้ว!
เมื่อคำสัตย์ต่อวิถีสวรรค์เป็นผล สีหน้าของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พลันย่ำแย่ลงอย่างมาก
เฉินฉางเซิงประสานมือร่ายเคล็ดวิชา ร่างแยกนับร้อยบนท้องฟ้าพลันกลับเข้าไปในแขนเสื้อของเขา
เขาฝืนประคองสติ ยกกระบี่ยาวในมือชี้ขึ้นฟ้า กระบวนค่ายกลสีทองอันซับซ้อนลึกลับค่อย ๆ เลือนหายไปจากท้องนภา
เฉินฉางเซิงรับปากว่าจะปล่อยหลิงเฟิงกับอีกคนไป ทว่าเมื่อเหลือบมองจู่หยวนที่หมดสติ ความโกรธก็พลุ่งพล่านจนกระอักเลือดออกมา ก่อนจะล้มลงในอ้อมแขนของไป๋เฟยอวี่ที่อยู่ข้างกาย
ท้องฟ้ากลับมาแจ่มใสอีกครั้ง ทว่ากลิ่นอายสังหารกลับเข้มข้นยิ่งกว่าเมื่อครู่!
เดิมทีมีเพียงเฉินฉางเซิงที่คิดสังหารจู่หยวนซึ่งหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของหลิงเฟิง
บัดนี้สายตาของทุกคนบนยอดเขาน้อยต่างจับจ้องไปยังจู่หยวนในอ้อมแขนหลิงเฟิง
หลิงชิงซงถือกระบี่ยืนขวางหน้าหลิงเฟิง ส่วนไป๋เฟยอวี่ร่อนลงจากฟ้า วางเฉินฉางเซิงลงบนเก้าอี้เอน แล้วทะยานขึ้นสู่อากาศอีกครั้ง ขวางทางสองคนเอาไว้
ทั้งสองขวางทางถอยของหลิงเฟิงไว้หน้าและหลัง ก่อเป็นแนวรุกประสานรับที่แยบยล
ทั้งคู่ต่างครอบครองเจตจำนงกระบี่ และเห็นพ้องในเป้าหมายเดียวกันภายในชั่วพริบตา หากลงมือก็จำต้องสังหารให้สิ้นในกระบวนเดียว