คำพูดของไท่อาทำให้ผู้คนเดือดดาลขึ้นมาทันที
บัดซบ! คนผู้นี้มีสิทธิ์อะไรมาวางท่าโอหังในสำนักชิงอวิ๋นของพวกเรา?
ประมุขสำนักกระบี่แล้วอย่างไร? คิดจะใช้ขั้นพลังมาข่มขู่คนหรือ? คิดว่าสำนักชิงอวิ๋นของเราไร้ยอดฝีมือหรือไร?
พวกเราต่างก็เป็นหนึ่งในเก้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้น ถึงคราวที่สำนักกระบี่จะมาวางอำนาจบาตรใหญ่ในสำนักชิงอวิ๋นของเราแล้วหรือ?
เก่งนักหรือ? คืนนี้มาที่ห้องข้าสิ ให้ข้าดูหน่อย!
....
ต้งซวีจื่อที่ยืนอยู่ข้างไท่อาอดส่งกระแสเสียงเตือนให้เขาระวังคำพูดไม่ได้ ที่นี่ไม่ใช่สำนักกระบี่ วิธีการแบบนั้นของเขาใช้โน้มน้าวคนในสำนักชิงอวิ๋นไม่ได้หรอก
ทว่าไท่อาไม่สนใจคำเตือนของต้งซวีจื่อแม้แต่น้อย เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว เจตจำนงกระบี่ดุจคลื่นยักษ์ถาโถมเข้ามาอีกครั้งด้วยอานุภาพประหนึ่งภูผาไท่ซานกดทับลงมา
ราวกับมีอุกกาบาตขนาดมหึมาพุ่งกระแทกใส่ศีรษะของทุกคน และก้าวนี้ก็ไม่ต่างจากอุกกาบาตอีกลูกที่พุ่งชนอุกกาบาตลูกนั้น!
เหล่าศิษย์สำนักชิงอวิ๋นที่อยู่ในลานพลันทรุดลงกับพื้นไปกว่าครึ่ง เจตจำนงกระบี่ของผู้แข็งแกร่งขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์หาใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญอย่างพวกเขาซึ่งยังไปไม่ถึงขั้นออกจากกายจะต้านทานได้
หลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ยืนอยู่แถวหน้า ขวางเจตจำนงกระบี่อันไพศาลนั้นไว้ แม้ทั้งสองจะฝืนต้านอย่างยากลำบาก ขาทั้งคู่ถึงกับสั่นเทาเล็กน้อย แต่ก็ยังคงยืนหยัดรับเจตจำนงกระบี่ที่หนักหน่วงดุจขุนเขาได้
ไท่อากวาดตามองสถานการณ์เบื้องล่างอย่างทั่วถึง เมื่อมองหลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ แววชื่นชมในดวงตาก็ยิ่งทวีขึ้นกว่าเดิม
เขาค่อย ๆ เก็บเจตจำนงกระบี่ ก่อนกล่าวขึ้นอีกครั้งว่า «ไม่พอใจหรือ? ถ้ามีฝีมือก็เข้ามาสู้กับข้า»
เอ่ยถากถางคนหลายพันคนอย่างโอหังยิ่งนัก!