ก่อนที่โอวหยางจะทันได้สั่งสอนองค์ชายศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่ามารตรงหน้าให้จดจำไปชั่วชีวิต
ค่ายกลใหญ่รอบยอดเขาน้อยก็พลันถูกกระตุ้นขึ้นมา
ค่ายกลใหญ่แผ่ปกคลุมยอดเขาน้อยทั้งลูกในชั่วพริบตา ราวกับม่านอากาศ
โอวหยางใจสะท้าน ค่ายกลพิทักษ์ขุนเขาที่มีเฉินฉางเซิง ศิษย์น้องสามเป็นผู้ดูแลมาตลอด เหตุใดจึงเปิดใช้งานขึ้นมาเองได้?
หรือสำนักชิงอวิ๋นกำลังจะถูกทำลายล้าง?
เฉินฉางเซิงผู้รอบคอบระมัดระวังมาแต่ไหนแต่ไรไม่มีทางลงมือโดยง่าย เมื่อเกิดเรื่องขึ้น เขามักถอยไปยืนด้านหลังทุกคนอย่างเงียบเชียบ
คราวนี้เหตุใดจึงเปิดใช้ค่ายกลพิทักษ์ขุนเขาทั้งหมดบนยอดเขาน้อยขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
ไม่ใช่แค่โอวหยางเท่านั้น เสี่ยวไป๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เร่งเร้าเจตจำนงกระบี่ของตนขึ้นมาทันที เหนือยอดเขาน้อยพลันมีเงากระบี่ไร้รูปนับไม่ถ้วนปกคลุมทั่วฟ้า
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น หลิงชิงซงถือกระบี่พุ่งชนหลังคาที่เพิ่งซ่อมเสร็จจนแตกกระจาย ร่างทั้งร่างดุจกระบี่คมเล่มหนึ่ง จ้องเขม็งไปยังหลิงเฟิงกับจู่หยวนบนฟ้า
ทั้งสองต่างรู้จักนิสัยของเฉินฉางเซิงดี หากไม่เกิดเรื่องคอขาดบาดตายจริง ๆ เขาย่อมไม่มีทางเปิดใช้ค่ายกลทั้งหมด!
ลมเมฆบนยอดเขาน้อยแปรเปลี่ยนฉับพลัน ภายใต้อิทธิพลของค่ายกล ผืนฟ้าดินบริเวณนี้ราวกับพลิกกลับด้าน
ลม ไฟ สายฟ้า และอสนีบาตกู่ก้องอยู่กลางอากาศ ฝนกระหน่ำเทลงมา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่ไร้รูปทีละเล่ม