หนิงเฉิน ฉียวนจง และเหลยอาน ควบม้าออกจากเมือง
ครั้งนี้ฉียวนจงนำทัพใหญ่ห้าหมื่นนายมาด้วย
แผ่นดินต้าเสวียนกว้างใหญ่ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงมีไม่น้อยที่อาณาจักรศัตรูจ้องเนื้ออ้วนแผ่นดินนี้อยู่
ทิศใต้มีหนานเยว่ ทิศเหนือมีอาณาจักรถัวหลัวและแคว้นอู่จ้องจะร้าย
ยังมีอีกหลายอาณาจักรที่ปรารถนาจะกัดกินเนื้อต้าเสวียนสักชิ้น
ฉะนั้น แม้ต้าเสวียนจะรุ่งเรืองมั่งคั่งเพียงใด กำลังทหารก็ยังคงขาดมือ
หลายทัพใหญ่ไม่อาจขยับได้
ทัพใหญ่ที่ฉียวนจงนำมาตั้งค่ายอยู่นอกเมืองแล้ว เต็นท์ราวัลต่อเนื่อง มองไปกี่สายตาก็ไม่เห็นปลาย
หนิงเฉินและพวกเดินทางมาถึงกองปืนไฟ
เนื่องจากปืนใหญ่ยังเป็นเพียงชิ้นส่วน ฮ่องเต้เสวียนยังไม่ได้ก่อตั้งกองทหารปืนใหญ่ จึงมอบหมายชั่วคราวให้กองปืนไฟดูแล
ชิ้นส่วนทั้งหมดห่อด้วยห่อกระดาษอุดมัน และบรรจุในหีบไม้
ครานี้ฉียวนจงยังนำช่างฝีมือเลิศจากกระทรวงกองทัพมาหลายสิบคนด้วย
เรื่องนี้ทำให้หนิงเฉินสบายใจขึ้นมาก
ชิ้นส่วนทีละชิ้นถูกนำออกมา
ความประสงค์ของฉียวนจงคือ ให้คงช่างฝีมือเลิศไว้เพียงไม่กี่คน ที่เหลือให้ถอยออกไป
การประกอบปืนใหญ่ ไม่อาจปล่อยให้คนมากเกินไปได้รู้
แต่หนิงเฉินปฏิเสธข้อเสนอนั้น
ไม่ว่าจะปืนไฟหรือปืนใหญ่ ย่อมไม่ใช่ของละเอียดอ่อนอะไร
ค้นช่างฝีมือเลิศสักหย่อนมาแกะดูศึกษา ก็ลอกเลียนออกมาได้
ดังนั้น การรั่วไหลเป็นเรื่องเกิดขึ้นแน่ คาดว่าไม่ถึงสองปี อาณาจักรศัตรูก็จะมีของเหล่านี้เช่นกัน
หากปรารถนาจะยืนอยู่ในสถานะที่ไม่มีวันพ่ายแพ้อย่างแท้จริง พึ่งความลับเพียงอย่างเดียวย่อมไม่พอ ต้องยกระดับอาวุธไฟเหล่านี้ให้พลังทำลายล้างยิ่งขึ้น