หม่าเชี่ยนถอยกรูดพลางคล้องแขนถังอวิ๋นไห่ด้วยท่าทีออดอ้อน "สามีจ๋า ดูแม่ลูกคู่นี้สิ ฉันหวังดีต่อตระกูลถังแท้ ๆ พวกเธอไม่เห็นคุณก็แล้วไป ยังจะมาโมโหใส่ฉันอีก!"
ถังอวิ๋นไห่รีบเสริมปาก "งานเลี้ยงนี้ฉันก็ได้ยินมาบ้าง ผู้ที่ได้รับเชิญล้วนเป็นชนชั้นสูงสุดของตงไห่ ถ้าตระกูลถังของเราโชคดีได้เข้าร่วมบ้าง ก็จะสร้างเครือข่ายและทรัพยากรได้อีกมาก โอกาสแบบนี้หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว เป็นแวดวงที่คนอื่นพยายามตะเกียกตะกายแค่ไหนก็เข้าไม่ถึง คุณแม่ครับ เราพลาดไม่ได้เด็ดขาด!"
คุณย่าถังเริ่มใจอ่อน "อวิ๋นไห่ ลูกหมายความว่ายังไง?"
ถังอวิ๋นไห่พูดเสียงเย็น "เชี่ยนเชี่ยนพูดถูกแล้ว คนจะแก้กระดิ่งก็ต้องเป็นคนที่ผูกมัน ตอนนี้เราจะทำให้ฉินเฮ่าหนานขุ่นเคืองไม่ได้เด็ดขาด ฉวยจังหวะที่เรื่องยังพอผ่อนปรนได้ รีบส่งคนไปให้ตระกูลฉินเถอะ!"
คุณแม่ถังร้อนใจจนตัวลีบ โดยเฉพาะเมื่อเห็นสามีไม่กล้าเอ่ยปาก นางก็กระทืบเท้าด้วยความโมโห ถลาเข้าไปโต้เถียง "คุณแม่คะ การสานสัมพันธ์กับตระกูลฉินดิฉันก็เห็นด้วยนะคะ และก็สมควรทำ แต่นี่จะให้ดิฉันยกลูกสาวให้เองนั้นไม่ได้เด็ดขาด!"
"ถ้าตระกูลถังเรายอมก้มหัวให้ก่อน ก็เท่ากับยอมรับเรื่องเมื่อคืนนี้ใช่มั้ยคะ? พอมีมลทินนี้ติดตัว ตระกูลฉินจะยังยอมรับการแต่งงานนี่อีกไหม? ต่อให้ตระกูลฉินยอมรับ ต่อไปเสี่ยวเสี่ยวจะไปสู้หน้าคนในตระกูลฉินได้ยังไง? แล้วจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร?"
คุณย่าถังเห็นว่ามีเหตุผล "แล้วลูกว่ายังไง?"
คุณแม่ถังผ่อนลมหายใจ "คู่รักเล็ก ๆ เลิก ๆ ดี ๆ ง้องอนกันน่ะปกติที่สุด เรื่องนี้ใครก็จับผิดอะไรไม่ได้นะคะ อีกอย่างคลิปวิดีโอนั่นก็เป็นเรื่องมั่วล้วน ๆ! เสี่ยวเสี่ยวถูกทำให้เสียใจอยู่แล้ว ยิ่งไม่มีเหตุผลต้องไปก้มหัวให้ก่อน เราก็บอกว่าเสี่ยวเสี่ยวเอาแต่ใจ ทางบ้านอบรมสั่งสอนแล้ว แต่เด็กผู้หญิงขี้หน้าบาง ให้ฉินเฮ่าหนานมารับคนที่ตระกูลถังเราเองสิ!"