คุณนายถังรู้สึกราวฟ้าถล่มดินทลาย ทรุดฮวบนั่งกองกับพื้น หากคุณพ่อถังไม่ประคองไว้ นางเกือบขาดใจตาย
ถังเฉินยิ่งทำท่าเหมือนเสียขวัญ "พังแล้ว ๆ ๆ คราวนี้ตายแน่ ฉินเฮ่าหนานต้องฆ่าเขาแน่!"
คุณย่าถังหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นระริก "ลูกหลานอกตัญญู วิบัติแก่ตระกูล วิบัติแก่ตระกูลแล้ว!"
หม่าเชี่ยนรีบนั่งยองลง พลางลูบหลังคุณย่าถัง พลางยุแยง "ถังเซียว ดูสิ แกทำให้ท่านย่าโกรธขนาดไหน ยังไม่รีบยอมรับผิดอีก!"
ถังอวิ๋นไห่ทุบโต๊ะดังปึง ตวาดอย่างโกรธเกรี้ยว "ถังเซียว คุกเข่า!"
ถังเซียวหัวเราะ พลางย้อนถามอย่างหยิ่งผยอง "ทำไมล่ะ? ฉันผิดอะไร?"
ถังอวิ๋นไห่ตวาด "ตัวเจ้าเองก็เพิ่งยอมรับไปเมื่อครู่ ยังจะมาถามข้าว่าผิดอะไร? ไร้ยางอาย ไร้ยางอาย!"
ถังเซียวหัวเราะเย็น พลางย้อนถาม "ฉันไร้ยางอาย? ฉันถังเซียวรักษาเกียรติวงศ์ตระกูล รักนวลสงวนตัวมาตลอด ก่อนหวังตงฉันไม่เคยแม้แต่จะให้ชายใดมาแตะต้องสักปลายนิ้ว! ถามท่านอาสักหน่อยเถิด ฉันไร้ยางอายตรงไหน?"
ถังอวิ๋นไห่ตวาดลั่น "เจ้ามีพันธะหมั้นอยู่ แต่ตอนนี้ยังพร่ำเรียกไอ้คนขับรถรับจ้างว่าชายของตน มิใช่ไร้ยางอายแล้วคืออะไร!"
ถังเซียวเถียงกลับอย่างเผ็ดร้อน "ท่านอา ตอนนั้นท่านแอบไปตกลงหมั้นกับฉินเฮ่าหนานลับหลังฉัน เพราะเห็นแก่สัญญาจัดซื้อมูลค่าสองพันกว่าหมื่น ท่านก็เลยขายฉันที่เป็นหลานสาวในราคาถูก!"
"เพราะเห็นแก่หน้าตาของตระกูลถัง ฉันถึงไม่คัดค้าน แต่ฉินเฮ่าหนานมันเคยใส่ใจพันธะหมั้นนี้ไหม? ตระกูลฉินเคยออกปากยอมรับงานแต่งครั้งนี้หรือเปล่า? ไม่เคยมีพิธีหมั้น ไม่เคยจัดงานหมั้น ไม่เคยสวมแหวนหมั้น ขนาดข่าวการหมั้นก็ยังเป็นตระกูลถังของเราเองที่ประกาศออกไปแต่ฝ่ายเดียว!"