ถ้อยคำที่หาได้แข็งกร้าวไม่ กลับทำลายสถานการณ์วุ่นวายเบื้องหน้าได้อย่างง่ายดาย ราวกับกดให้บรรยากาศทั้งงานเลี้ยงชะงักงันไปชั่วขณะ!
ชายที่ถูกผู้คนเมินเฉยและกีดกันออกไปตลอดเวลา เป็นดั่งไม้ประดับในงานเลี้ยงตั้งแต่ต้นจนจบ บัดนี้กลับกลายเป็นจุดศูนย์รวมสายตาของคนทั้งงานอย่างกะทันหัน!
ถังเซียวรีบหันกลับไปมอง เห็นเขาดับมวนบุหรี่ในมือแล้วเดินเข้ามาทีละก้าว ฝีเท้าไม่กว้างนัก แต่ละย่างก้าวกลับประหนึ่งเหยียบลงบนหัวใจของนาง!
ผู้มาเยือนคือหวังตง ในยามที่นางสิ้นหวังที่สุดในชีวิต เขาปรากฏตัวราวกับเทพสงครามเสด็จลงมาจากฟากฟ้า!
ริมฝีปากถังเซียวฝืนยิ้มขื่น ความรู้สึกซับซ้อนยิ่ง ในสถานการณ์ที่โดดเดี่ยวไร้คนช่วยเหลือ ทุกคนมองนางกับมารดาเสมือนเทพแห่งโรคระบาด ไม่มีใครกล้าออกมากล่าววาจาอันเป็นธรรมสักคำ ไม่คาดคิดว่าชายผู้ที่นางไม่เคยคาดหวังมาโดยตลอด จะเป็นคนแรกที่เอ่ยปากออกหน้าแทนนาง!
กว่าถังเซียวจะได้สติ หวังตงก็ยืนขวางเบื้องหน้านางแล้ว แผ่นหลังที่หาได้ทรงพลังเข้มแข็งนัก บัดนี้กลับประคองฟ้าเบื้องบนศีรษะนางไว้!
ถังเซียวกัดริมฝีปากแน่น เอ่ยถามสิ่งที่ค้างคาใจ "นายมาทำไม?"