"ฮ่าๆๆ น้องเอ๊ย พี่รับสายแกปุ๊บ ข้าวเช้ายังไม่ได้แตะเลย เหยียบคันเร่งซะเกือบจมถังน้ำมัน!" เช้าตรู่ ชิวเยว่จิ้นขับรถลาด้าสภาพกึ่งใหม่ของเขา ตรงมาถึงไซต์งานก่อสร้างโรงงานของลู่เหวย์อย่างเร่งรีบ
รถยังไม่ทันจอดสนิท คนก็ดันประตูกระโดดลงมาแล้ว เดินสามก้าวเป็นสองก้าวมาจนถึงตัวลู่เหวย์ สีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังและร้อนรน "ว่าไง? 'ของดี' ที่แกบอกมา มาถึงแล้วจริงๆเหรอ?"
ลู่เหวย์กำลังนั่งยองๆอยู่หน้าประตูโรงเก็บของชั่วคราว กินหมั่นโถวกับผักดอง เห็นดังนั้นก็อัดหมั่นโถวที่เหลือเข้าปากไปสองสามคำ ปัดมือลุกขึ้นยืน พลางยิ้มตอบ "ถึงแล้ว จอดอยู่ที่ลานว่างข้างหลังนั่น เดี๋ยวพี่ไปดู เปิดหูเปิดตาเสียหน่อย"
"ไปสิ ไป ผมจะดูหน่อย ว่าแกเอาของดีจากต่างชาติพวกนั้นมาได้จริงหรือเปล่า" ชิวเยว่จิ้นเร่งด้วยสีหน้าคาดหวัง
ทั้งสองอ้อมผ่านโรงงานที่กำลังก่อสร้าง มายังด้านหลังของเขตโรงงาน ซึ่งเป็นลานว่างที่กั้นง่ายๆด้วยรั้วลวดหนาม
ที่ลานว่างนั้น จอดรถบรรทุกพื้นเรียบขนาดใหญ่คลุมด้วยผ้าใบหนาทึบมิดชิดหลายคัน ดูจากโครงร่าง ของที่บรรทุกมาข้างล่างน่าจะมีขนาดไม่เล็ก
ลู่เหวย์เดินนำหน้า ทักทายกับคนงานเฝ้าของสองสามคน แล้วช่วยกันกับชิวเยว่จิ้นออกแรงดึงผ้าใบคลุมรถคันหนึ่งออก
เสียง "ฟึบ" ดังขึ้น ผ้าใบเลื่อนหลุดลง เผยให้เห็นสัตว์ร้ายเหล็กกล้าที่ตรึงอยู่บนโครงไม้ข้างใต้