เพียงความคิดแวบหนึ่ง ภาพรอบตัวก็พร่าเลือนและแปรเปลี่ยนดั่งผิวน้ำระลอกคลื่น เพียงพริบตาเดียว ความเงียบสงัดของเมืองเล็กในปี 88 ก็ถูกแทนที่ด้วยความเงียบแบบใหม่ที่ชื้นเย็น ปนกลิ่นคาวทะเลและสนิมจาง ๆ
ร่างของลู่เหวย์ปรากฏขึ้นในคลังสินค้าคุ้นตาที่ท่าเรือเซี่ยงไฮ้
หลายเดือนมานี้ เขาแทบจะทะลุมิติมาทุกสุดสัปดาห์ คล่องแคล่วราวกับกลับบ้านตัวเอง
ภายในคลังสินค้าว่างเปล่ากว่าก่อนมาก เหลือเพียงลังไม้เปล่าซ้อนกันไม่กี่ใบกับผ้าใบกันน้ำที่กองไว้ตรงมุม อากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวคละคลุ้งของปลาและกุ้ง
เขาเข็นจักรยานออกจากลานคลังสินค้า
หน้าประตูทางเข้าไม่เหมือนช่วงก่อนหน้านี้ ที่มักมีลูกน้องของสวีเอ้อร์หมอบเฝ้าอยู่ หรือมีกระดาษโน้ตเร่งรัดให้เอาเข้าสอดไว้ตามช่องประตูอีกแล้ว
ช่วงนี้ ราคาอาหารทะเลในเซี่ยงไฮ้ถูกดันให้สูงขึ้นเล็กน้อยเพราะการซื้อขายคราวละมาก ๆ บ่อยครั้งของพวกเขา แต่โชคดีที่เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองท่าเอง และรอบ ๆ ก็มีแหล่งผลิตใหญ่อย่างท่าประมงโจวซาน แม้จะกระทบบ้างแต่ก็น้อยจนแทบไม่รู้สึก
เพราะในยุคนี้น่ะ คนทั่วไปไม่กินอาหารทะเลกันหรอก ของพวกนี้นอกจากไม่อยู่ท้องแล้วยังทำให้หิวยิ่งกว่าเดิม มีแต่คนที่น้ำมันในท้องล้นจนย่อยไม่ไหวเท่านั้นถึงจะกิน
การที่ลู่เหวย์เอาเข้าอย่างบ้าคลั่งนั้น ส่วนใหญ่เพื่อกักตุน โดยเฉพาะของชั้นยอดกับของพรีเมียม เตรียมไว้สำหรับอนาคตที่สินค้าอาจขาดตลาดหรือราคาพุ่งสูงขึ้น
ส่วนอาหารทะเลธรรมดา ระยะหลังนี้แทบไม่ได้ซื้อเข้ามาคราวละมาก ๆ แล้ว