ความสุขคืออะไร? คิดไม่ออก
ลู่เหวย์ตอนนี้ก็คือ คิดไม่ออก และก็ไม่อยากจะออก
นอนอยู่บนเตียง กอดโจวหย่าที่อยู่บนตัวของเขา ถือโอกาสที่หายากจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง สูบลึกๆ
โจวหย่านอนทาบบนตัวลู่เหวย์ เห็นเขาสูบบุหรี่ก็ขมวดคิ้วพูดว่า "เรียนรู้ที่จะสูบบุหรี่ตั้งแต่เมื่อไหร่? ต่อไปสูบให้น้อยๆ สุขภาพไม่ดีนะ"
ลู่เหวย์ได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง พูดอย่างไม่พอใจ "เรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงอย่ายุ่ง"
พูดจบ ก็กระตุกสะโพกขึ้นแรงๆ
"อ๊ะ!" โจวหย่าตัวสั่นเทิ้ม ไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป
เห็นโจวหย่าเงียบลงแล้ว ลู่เหวย์ก็ถามต่อ "ตอนนี้บ้านเรามีเงินเท่าไหร่?"
"ยั...ยังมีอยู่อีกประมาณสามแสนเจ็ดหมื่น..." โจวหย่าซบหน้าลงกับซอกคอของเขา เสียงของเธอเจือความเกียจคร้านหลังเสร็จกิจและความแหบพร่าจากความเหนื่อยล้าเล็กน้อย ลมหายใจยังไม่กลับคืนสู่ปกติเต็มที่
ลู่เหวย์คิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว แล้วพยักหน้า "เหลือไว้หนึ่งหมื่น ให้เธอไว้เปิดสาขา ที่เหลือ พรุ่งนี้ฉันจะเอาไปทั้งหมด"
โจวหย่าได้ยิน ก็ถูไถที่คางของเขา "เปิดสาขาไม่ต้องใช้ถึงหนึ่งหมื่นหรอก มีไม่กี่พันพอหมุนเวียนก็พอแล้ว ขายของสองวันก็ได้เงินคืนมา
เงินเธอเอาไปทั้งหมดเถอะ ข้างนอกมีที่ต้องใช้เงินเยอะ" เธอรู้ว่าการไปครั้งนี้ของลู่เหวย์สำคัญมาก ต้องใช้เงินเขี่ยทุกจุด