ลู่เหวย์ไม่ยืนกราน ยื่นมือไปหยิบบุหรี่มวนหนึ่งจากซองบุหรี่ยับยู่ยี่ของชิวเยว่จิ้นโดยตรง จุดด้วยไม้ขีดที่ชิวเยว่จิ้นยื่นให้ สูดเข้าไปหนึ่งคำ ควันบุหรี่ลอยฟุ้งในอากาศที่ขุ่นมัว
"อีกสองสามวันฉันจะไปมอสโก คงใช้เวลาสักเดือนกว่าจะกลับมา
ทางบ้านนี้ นายช่วยดูแลแทนฉันหน่อย"
"มอสโก?"
มือที่คีบบุหรี่ของชิวเยว่จิ้นชะงักไป มองลู่เหวย์ด้วยสีหน้าประหลาดใจ
"จะไปไกลถึงนั่นทำไม? ขนของไปขายเหรอ? งานของนายตอนนี้ ไม่น่าต้องทำแบบนี้แล้วนี่?"
ในความคิดของเขา ลู่เหวย์ปูทางในแถบตะวันออกไกลไว้แล้ว เงินก็หาได้ไม่น้อย ที่บ้านก็มีโรงงาน อยู่ดี ๆ ก็จะไปมอสโกซึ่งไกลออกไป ดูไม่สมเหตุสมผลเลย
ลู่เหวย์ดีดขี้บุหรี่ พยักหน้า "ก็ว่างั้นแหละ ไปหยั่งเชิงดู ตลาดที่นั่นใหญ่ แต่น้ำก็ลึก ไปดูสถานการณ์"
ชิวเยว่จิ้นพยักหน้า เข้าใจคร่าว ๆ ว่าลู่เหวย์ต้องการเปิดตลาดใหม่ ไม่ถามรายละเอียดมาก ตอบอย่างเด็ดขาดชื่นใจ "ได้ นายไปเถอะ ไม่ต้องห่วง ทางนี้ฉันคอยสอดส่องให้ ไม่มีพลาดแน่"
"อีกเรื่อง"
ลู่เหวย์สูบบุหรี่อีกคำ "ใต้โครงการป้องกันภัยทางอากาศของเมืองปิงเฉิง ที่เปิดใหม่เป็นห้างใต้ดินถนนจินเจีย นายมีเส้นสายไหม ช่วยหาซุ้มให้ฉันสักหน่อย เอาใหญ่ ๆ หน่อย"
ห้างใต้ดินถนนจินเจียป้องกันภัยทางอากาศเมืองปิงเฉิงที่เพิ่งเปิดปีนี้ ในอนาคตเกือบสิบปีจะเป็นศูนย์กระจายเสื้อผ้าส่งที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลเฮยหลงเจียงทั้งหมด ทั้งคนและสินค้าคับคั่ง