ลู่เหวย์อยู่ในห้วงมิติวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ทั้ง"ซ่อมแซม"คอไก่และทดสอบฟังก์ชันใหม่ถึงแม้กระบวนการจะโหดร้ายกับไก่ซงหลิงขนปุยตัวนั้นนิดหน่อย แต่ผลลัพธ์ทำให้เขาพอใจมาก
ห้วงมิติใช้"ซ่อมแซม"สิ่งมีชีวิตได้ผลจริงและเห็นผลทันที
เรื่องนี้ทำให้เขาเกี่ยวกับแผนการในอนาคต โดยเฉพาะอันตรายที่อาจพบเจอ มีความมั่นใจมากขึ้นไม่น้อย
ออกจากห้วงมิติ กลับมาที่ห้องตัวเอง มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นแสงสว่างจ้าขึ้นมาแล้ว
เขาเก็บของเล็กน้อย ออกไปที่ร้านอาหารเช้าที่หัวมุมถนน ซื้อปาท่องโก๋ นมถั่วเหลือง เต้าหู้ทอดทรงเครื่อง และซาลาเปาไส้หมูอีกหลายลูก ใส่ตาข่ายและกล่องข้าวอลูมิเนียม หิ้วกลับมา
กลับมาที่ชั้นสองของร้านเสื้อผ้า พบว่าหลานชุนเยี่ยนตื่นแล้ว กำลังถือผ้าเช็ด เช็ดฝุ่นบนขอบหน้าต่างและตู้ตั้งเท้า
แสงยามเช้าส่องผ่านกระจกกระทบใบหน้าด้านข้างที่จริงจังของเธอ ดูอ่อนโยนและขยันเป็นพิเศษ
"ตื่นแต่เช้าทำไม? ร้านก็ไม่มีธุระด่วน นอนต่ออีกหน่อยดีกว่า" ลู่เหวย์วางอาหารเช้าบนโต๊ะเล็ก แล้วเรียกเธอ
หลานชุนเยี่ยนหันกลับมา เห็นเขากลับมา ใบหน้าเผยรอยยิ้มอ่อนโยน วางผ้าเช็ดแล้วเดินเข้ามา:"ก็เกือบเจ็ดโมงกว่าแล้ว ไม่เช้าแล้ว
ในหมู่บ้าน ตอนนี้ก็ลงไปทำงานในนาไปแล้วพักหนึ่ง"
ลู่เหวย์มองแก้มเธอที่แดงเล็กน้อยเพราะทำงาน ยื่นมือไปหยิกแก้มเนียนๆ ของเธอ สัมผัสนุ่มละเอียด