หลังจัดที่พักให้คนจากสำนักทหารหัวเมืองเรียบร้อยแล้ว พ่อตากับลูกเขยกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาดึกมาก กู้ถิงหลินเรียกเจียงหนิงเข้าไปคุยตามลำพังในห้องหนังสือ
“กระดาษห่อไฟไว้ไม่มิด การพัฒนาของเมืองเฟิงเห็นได้ชัด ข่าวจึงแพร่กระจายออกไปเอง”
การเดินทางมาครั้งนี้ของสำนักทหารหัวเมืองมีจุดประสงค์สองประการ ประการแรก พวกเขามีสายเลือดเดียวกับหัวเซี่ย และตลอดสองปีที่พัฒนาประเทศด้วยกำลังของทั้งชาติก็นับว่าทำได้ไม่เลว
ตั้งแต่ได้รับจดหมายที่กู้ถิงหลินเขียนด้วยลายมือตนเอง เสนาธิการซือกับคนอื่น ๆ ก็คิดจะมาเยือนสักครั้งแล้ว แต่ฐานที่มั่นกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการพัฒนาและก่อสร้าง พวกเขาจึงถูกเรื่องราวมากมายรั้งตัวไว้
แผ่นดินผุดขึ้นมา ผู้รอดชีวิตจากทั่วทุกประเทศต่างพากันขึ้นฝั่งเพื่อยึดครองพื้นที่
ฐานที่มั่นของประเทศต่าง ๆ อย่างตัวนกอินทรี ตัวหมี และเทยอิงผุดขึ้นตามกันมา ทุกฝ่ายพยายามสุดกำลังเพื่อเอาชีวิตรอด ขณะเดียวกันก็แย่งชิงทรัพยากรและพื้นที่
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีกลุ่มอำนาจส่วนตัวที่ตั้งฐานที่มั่นอีกนับไม่ถ้วน ทั้งเล็กทั้งใหญ่ ความขัดแย้งยิ่งทวีความชัดเจนขึ้นทุกวัน การเอาชีวิตรอดของผู้คนก็ยิ่งลำบาก
ไม่ว่าจะหัวเมืองหรือเมืองเฟิง ล้วนเป็นกลุ่มอำนาจที่ก่อตั้งขึ้นโดยมีสำนักทหารเป็นหลัก พวกเขามีเลือดสายเดียวกัน สืบทอดอารยธรรมหัวเซี่ยเช่นเดียวกัน จึงมีหน้าที่และความรับผิดชอบที่จะร่วมมือกัน ไม่ปล่อยให้คนต่างชาติมารังแก
อีกอย่าง ตำนานเกี่ยวกับฐานที่มั่นเมืองเฟิงแพร่ข้ามทะเลมาอย่างต่อเนื่อง ถูกเล่าขานจนดูเหนือจริง แม้แต่ฐานที่มั่นหัวเมืองก็ได้ยินมาแล้ว
ฟ้าอำนวย ภูมิประเทศได้เปรียบ ผู้คนสามัคคี ฐานที่มั่นหัวเมืองผ่านการปกครองมานานกว่าสองปี จึงมั่นคงเป็นปึกแผ่นตั้งแต่บนลงล่าง
ไม่ว่าจะเพราะมิตรไมตรี สายเลือด หรือการร่วมมือ สรุปแล้วพวกเขาก็มาแล้ว