เจียงหนิงอยู่ที่นี่มาหนึ่งปีแล้ว แต่ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน
หรือว่าฐานที่มั่นกำลังจะถูกโจมตี?
ใครกล้าขนาดนั้น ตัวนกอินทรี ตัวหมี หรือฐานร่วมที่ยังไม่รู้จัก?
ทั้งสองคนรออยู่ที่ท่าเรือยี่สิบนาที ทีมที่ออกไปก็ยังไม่กลับมา คงยังไม่มีผลในเร็ว ๆ นี้
ฮั่วอี้เซินขับรถกลับบ้าน “รอให้มีข่าวก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
พอกลับถึงเมืองเฟิง สำนักทหารก็เงียบสงบ ไม่ต่างจากทุกวัน
ฮั่วอี้เซินไปลงชื่อรายงานตัว ส่วนเจียงหนิงกลับบ้าน
ออกทะเลทั้งกินทั้งนอนพักผ่อนไม่สบายตัว ไปกลับรอบเดียวก็เหนื่อยล้า พอกลับถึงบ้านก็ไม่เห็นสี่ตัวน้อยแล้ว คงหย่านมแล้วถูกส่งไปฝึกกับทหาร
หลางซินโก่วฟู่ก็ไม่อยู่เช่นกัน น่าจะไปเที่ยวเล่นอยู่ที่ฟาร์ม ที่นั่นมีพื้นที่กว้างขวางให้สามีภรรยาเล่นกันได้เต็มที่
เจียงหนิงกินข้าวเสร็จ อาบน้ำ แล้วมุดเข้าไปพักใต้ผ้าห่ม
พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าก็เกือบมืดแล้ว ในบ้านเงียบสนิท ห้องข้าง ๆ ก็เช่นกัน
กลับยิ่งทำให้เจียงหนิงดูเกียจคร้านไปเสียได้
ออกทะเลไปเที่ยวเดียว กู้ถิงหลินก็กลับไปทำงานหนักจนไม่เห็นแก่ชีวิตอีกแล้วหรือ?
เพิ่งคิดจะออกจากบ้าน น้องชายสามตระกูลหรงก็มาถึง
ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง เจ้าหมอนี่ก็เปลี่ยนไปอีกแล้ว เครื่องแบบทหารสะอาดเรียบร้อย บุคลิกสง่าผ่าเผย ริมฝีปากประดับรอยยิ้ม ดูเป็นมิตรเข้าถึงง่าย
เขานี่ช่างเป็น...น้องชายสามผู้เปลี่ยนโฉมได้สารพัดจริง ๆ
อยู่ที่ฟาร์มก็ไม่กลัวมือเปื้อนมูลสัตว์ อยู่ที่ท่าเรือก็เหงื่อท่วมตัว ส่วนอยู่ที่สำนักทหารกลับสะอาดสะอ้าน สุภาพเรียบร้อย
ทุ่มเทกับงาน รักในสิ่งที่ทำ
เจียงหนิงถามอย่างไม่เข้าใจ “มาทำอะไร?”
“พี่สาว พูดแบบนี้ได้ยังไงครับ” น้องชายสามตระกูลหรงไม่พอใจ “ตอนนี้ผมประจำการอยู่ที่สำนักทหาร แน่นอนว่ามาแจ้งข่าวให้พี่รู้”