เกรงว่าเจียงหนิงจะมีข้อกังวลอื่น กู้ถิงหลินจึงพูดต่อว่า “พอเสร็จภารกิจครั้งหน้า แผนกู้ซากของเมืองเฟิงก็จะปิดฉากลง ต่อให้มีการค้นพบใหม่ก็ไม่ต้องรีบร้อน ของที่กู้กลับมาในช่วงแรกยังต้องใช้เวลาจัดการและก่อสร้าง
ทางหัวเมืองยังต้องสำรวจและเก็บข้อมูล รายการสิ่งของคงยังมาไม่ถึงเร็ว ๆ นี้ รอให้คุณคลอดลูกเสร็จแล้วค่อยคิดเรื่องนี้ก็ยังไม่สาย
พ่อหวังให้คุณมีลูก เพราะการมีลูกจะนำความสุขมาให้มากมาย ไม่ว่าจะต่อครอบครัวหรือหน้าที่การงานก็ล้วนมีความหมายมากขึ้น แต่ถ้าคุณไม่อยากมีก็ไม่เป็นไร แค่คิดให้รอบคอบด้วยตัวเองก็พอ”
เจียงหนิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ขอฉันคิดดูก่อนนะคะ”
“ออกไปตากลมตากฝนข้างนอก ทั้งผอมทั้งเหนื่อย กลับมาแล้วก็พักผ่อนให้เต็มที่เถอะ”
กู้ถิงหลินตบไหล่เธอเบา ๆ ก่อนย้ำคำเดิม “เวลาอยู่นอกบ้านอย่าฝืนตัวเอง ความปลอดภัยสำคัญที่สุด”
กลับถึงบ้าน เจียงหนิงไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อครู่กับฮั่วอี้เซิน
ข้างนอกมีเสียงความเคลื่อนไหว หลางซินโก่วฟู่พุ่งออกไปทันที
คล้ายจะมีเสียงพูดคุยเบา ๆ ไม่นานประตูก็เปิดออก
โต้วโต้วเดินเข้ามา พอเห็นพี่ชายกับพี่สะใภ้กลับมา สีหน้าอ่อนล้าก็หายไปในพริบตา
ถ้าเจียงหนิงเดาไม่ผิด คนที่มาส่งเธอกลับน่าจะเป็นชินมู่
เธอไม่ได้ถาม และไม่คิดจะเข้าไปก้าวก่าย
โต้วโต้วโตแล้ว มีความคิดเป็นของตัวเอง ถ้าสับสนจริง ๆ เธอก็จะพูดออกมาเอง
เจียงหนิงยังไม่ทันถาม โต้วโต้วก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “พี่ชาย พี่สะใภ้ มีคนจากหัวเมืองสมัครใจย้ายมาเมืองเฟิงเยอะมากค่ะ”
คนที่ย้ายมามีทหารอยู่ถึงหกส่วน ทั้งหมดมาจากฐานที่มั่นกองทัพภาคใต้
ส่วนผู้รอดชีวิตที่เหลือก็แทบทั้งหมดมาจากมณฑลเยว่ รวมถึงครอบครัวของพวกเขาด้วย ในบรรดานั้นมีผู้รอดชีวิตจากเมืองเฟิงเพียงไม่กี่สิบคน