ทางฝั่งเธอไปต่อไม่ได้ หลายคนจึงหันไปคิดใช้ท่านสามเป็นทางผ่านแทน
ท่านสามเกิดมาเพื่อทำงานแบบนี้โดยแท้
อยู่เมืองเฟิงมานานขนาดนี้ ใครเป็นคนใครเป็นผี ใครเป็นหมาป่าในคราบแกะ เขามองออกหมดแล้ว
พี่สาวเพียงคนเดียวของเขา ไม่ใช่ใครหน้าไหนก็เข้าใกล้ได้ พวกผู้หญิงแพศยาหน้าตายั่วยวนพวกนั้นอย่าได้ฝัน
คัดกรองอย่างเข้มงวด ใครควรดึงเข้ามาก็ดึง ใครควรไล่ก็ไล่ ใครควรรักษาสัมพันธ์ก็รักษา ท่านสามจัดการได้อย่างคล่องแคล่ว
พูดโดยรวมแล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเป็นมือขวาที่ซื่อสัตย์ของพี่สาว
หลังผ่านวิบัติภัยกบตั๊กแตนกินใบลาย เจียงหนิงก็พบว่าตัวเองกับฮั่วอี้เซินต้องการคนมีความสามารถแบบเขาจริง ๆ
ท่านสามที่ได้รับคำชมเกือบหลั่งน้ำตา ในที่สุดเขาก็พบเวทีที่เป็นของตัวเองเสียที
การส่งมอบเรือขนส่งยังไม่เสร็จสิ้น เจียงหนิงจึงยินดีพักผ่อนอยู่บ้าน แล้วก็พบว่าไป๋เสวี่ยตั้งท้องอีกแล้ว
น้องหมาภูมิใจในตัวเองเป็นพิเศษ วิ่งมาขอรางวัล
เจียงหนิงชินเสียแล้ว ไม่เศร้าไม่ดีใจ ความปลาบปลื้มเหมือนตอนแรกจะยังเหลือได้อย่างไร
คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ หลานชายหลานสาวมีมากเข้า ย่าก็ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นอีกต่อไป
ตอนเย็น ท่านสามมาขอกินข้าวด้วย “พี่ คราวนี้พี่ต้องเลี้ยงข้าวผมจริง ๆ นะ”
เจียงหนิงไม่ขี้เหนียว นอกจากจัดอาหารเนื้อปลาเต็มโต๊ะแล้ว ยังโยนกุญแจรถฮัมเมอร์ให้ด้วย “ตอนที่ฉันกับพี่เขยไม่อยู่ ถ้ามีธุระด่วนก็เอารถไปใช้ได้”
แต่ก็อย่าเหลิงเกินไป เพราะแม้แต่ผู้บังคับบัญชาของเขายังต้องเดินเท้า เว้นแต่มีธุระฉุกเฉินถึงจะขอใช้รถได้
เป็นอย่างที่คิด กุญแจรถนี่แหละคือยาวิเศษ ทำให้เขาดีใจยิ่งกว่าการได้กินข้าวฟรีสิบมื้อเสียอีก
ท่านสามน้ำลายแทบไหล พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ขอบคุณพี่ครับ ผมรู้อยู่แล้วว่าพี่ดีกับผมที่สุด”