ความจริงก่อนออกเดินทาง เจียงหนิงก็คิดเรื่องนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว เธอกินกรดโฟลิกต่อเนื่องมาสามเดือน เตรียมตัวตั้งครรภ์อย่างพร้อมสรรพ
คำนวณดูแล้ว พอดีกับช่วงไข่ตก
บางทีเพราะมีเป้าหมายชัดเจน ฮั่วอี้เซินจึงมีแรงฮึดเต็มเปี่ยม
ทั้งสองอยู่ในมิติส่วนตัวนานหลายชั่วโมง
ฮั่วอี้เซินเปลี่ยนจากนิสัยเงียบขรึม กระซิบข้างหูเธอพูดคุยไม่หยุด จน...แทบไม่เหมือนตัวเขาเลย
ผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้รับมือยากจริง ๆ เจียงหนิงนอนจนถึงบ่ายวันรุ่งขึ้นกว่าจะฟื้นตัว ทั้งร่างไร้เรี่ยวแรงไปหมด
สิ่งที่เจียงหนิงไม่รู้ก็คือ เธอกัดฮั่วอี้เซินไปหลายที
เขาไม่ได้ปิดบังรอยกัด ทำเอาคนโสดทั้งทีมโอดครวญกันระงม
หัวหน้าทีมกับพี่หนิงรักกันหวานชื่น ทำให้พวกเขายอมกลับมาเชื่อในความรักอีกครั้ง แต่ตัวเองกลับยังเป็นหมาโสดอยู่ดี
ฮือ ๆ รังแกกันเกินไปแล้ว แกล้งคนโสดก็ไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้
ฮั่วอี้เซินผู้ช่ำชองเรื่องรักนิ่งมาก ยิ้มปลอบว่า “ภัยพิบัติใกล้จะผ่านไปแล้ว พวกนายจะมีโอกาสพบคู่ของตัวเองแน่”
ร่างกายเหนื่อยล้าและปวดเมื่อยจนแทบทนไม่ไหว เจียงหนิงเข้าไปอาบน้ำร้อนในมิติส่วนตัว ดื่มน้ำผลไม้คั้นสดสักแก้วให้สดชื่น แล้วกินอะไรลงท้องนิดหน่อย
พอนั่งลงบนโซฟา เธอก็สะลึมสะลือหลับไปอีกครั้ง
ตอนออกมา ฮั่วอี้เซินเลิกงานกลับมาแล้ว
เธอเล่นมือถือ อ่านหนังสือ แล้วก็คุยเล่นกันไปเรื่อย
ก่อนปิดไฟนอน ฮั่วอี้เซินยื่นมือเข้ามา “อาหนิง ตอนนี้เป็นช่วงไข่ตกของคุณ เรามาตอกย้ำกันอีกสักรอบไหม”