ลูกสาวกลับมาแล้ว สีหน้าของกู้ถิงหลินก็อ่อนโยนลง “อาหนิง กลับมาแล้วสินะ”
เจียงหนิงพยักหน้า “ค่ะ”
จู่ ๆ กู้ถิงหลินก็ดูเก้ ๆ กัง ๆ ขึ้นมา เขาชะงักไปครู่หนึ่ง “ลูกผอมลงเยอะเลย”
เวลาทำภารกิจเป็นทีมก็ต้องคำนึงถึงคนอื่นบ้าง จะกินดื่มอย่างเต็มที่ได้ทุกมื้อที่ไหนกัน
แต่เจียงหนิงก็ยังดีใจอยู่ “ก็ไม่เท่าไรค่ะ”
เธอเชิญเขาเข้าบ้านแล้วถามด้วยความเป็นห่วง “ช่วงนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้างคะ”
“คุณป้าชูฝังเข็มให้พ่อทุกวัน ยาที่ลูกฝากไว้ก็ไม่เคยขาด ตอนนี้ร่างกายฟื้นตัวเกือบหมดแล้ว”
เจียงหนิงพาเขาเข้าไปตรวจซ้ำในมิติส่วนตัว จากภาพ CT เห็นว่าปอดอักเสบหายแล้ว แต่ความเสียหายบางอย่างก็ย้อนกลับไม่ได้ ต่อไปยังต้องระวังให้มาก
เธอตรวจทุกอย่างที่ตรวจได้ แล้วปรับการดูแลร่างกายให้ตรงกับอาการ
กู้ถิงหลินซ่อนความดีใจไว้ไม่มิด “เที่ยวนี้ออกไปเป็นยังไงบ้าง”
“รอดพ้นอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิดค่ะ”
เจียงหนิงเล่าเรื่องราวคร่าว ๆ รวมถึงเรื่องที่กู้ผ้าได้ยี่สิบหกกล่อง
ส่วนเสบียงสำคัญยี่สิบเอ็ดรถบรรทุกที่รวบรวมมาก่อนแผ่นดินจมลงนั้น ไว้รอดูว่ากองทัพจะจัดการกับเสบียงที่เก็บกลับมาครั้งนี้อย่างไรก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะส่งมอบหรือไม่ก็ยังไม่สาย
กู้ถิงหลินกลับมาเร็ว งานกู้สิ่งของของหน่วยงานพิเศษจึงยังไม่ได้รายงานมาถึงเขา
แต่ที่แน่ชัดคือ เสบียงสำคัญเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อการฟื้นฟูอารยธรรมหัวเซี่ย ไม่ว่าใครจะเป็นผู้รวบรวม ก็ต้องได้รับผลตอบแทนอย่างงาม รวมถึงทีมที่รวบรวมเสบียงบนแผ่นดินด้วย
ตลอดเดือนกว่ามานี้ งานของเขาสบายขึ้นไม่น้อย แต่ความกังวลเรื่องลูกสาวกับลูกเขยกลับเพิ่มขึ้นไม่ลด