ทะลุมิติไว: ชาเขียวเจ้าเล่ห์ยั่วรักจนถูกจูบจนร้องไห้

ตอนที่ 11 คุณหนูญาติขี้แย 11

6 นาที· 1.5K คำ

เจียงเหมียนซบอยู่ในอ้อมแขนของลู่ฉือ ขนตางอนประดับหยาดน้ำตา นางพยักหน้าอย่างจริงจัง น้ำเสียงอ่อนหวานเจือสะอื้นทั้งนุ่มนวลและออดอ้อน:

“เหมียนเหมียนจำได้แล้ว”

ลู่ฉือถอนใจ “เหมียนเหมียนว่าง่ายเช่นนี้ ควรให้รางวัลสักหน่อย”

เจียงเหมียนเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง จุมพิตของบุรุษก็ประทับลงมา

ข้อเท้าของนางยังถูกเขากอบกุมไว้ ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ผิวเนียนดุจหยกบริเวณข้อเท้า จนรู้สึกซ่านซ่านทั้งคันยุบยิบ

เจียงเหมียนขยับดิ้นเล็กน้อย

ลู่ฉือดูดดึงริมฝีปากของนาง ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาจึงอู้อี้ไม่ชัด “หนาวหรือ?”

เจียงเหมียนพยักหน้าส่ง ๆ

ลู่ฉือกอดนางพลางปรับท่า จากนั้นก็แหวกสาบเสื้อ แล้วห่อร่างนางไว้ในอาภรณ์ทั้งตัว

ร่างเล็กบอบบางแนบชิดอยู่ตรงอก ลู่ฉือเลิกคิ้วขึ้น สีหน้าเบิกบานยิ่งนัก

รถม้ามาถึงหน้าจวนโหว

นอกตัวรถ ลู่ซานกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “นายท่าน ถึงแล้วขอรับ”

ลู่ฉือขานรับเสียงเอื่อยเฉื่อย

ลู่ซานรออยู่ข้างรถม้า เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ หูจึงไวเป็นพิเศษ

ภายในรถม้าคล้ายมีเสียงสะอื้นแผ่วเบานุ่มนวลของหญิงสาวดังขึ้น ราวกับเสียงครางหงิงของลูกแมวที่ชุ่มด้วยน้ำผึ้ง หวานซึ้งถึงก้นบึ้งหัวใจ

ลู่ซานรีบก้มหน้าลง ใบหูแดงก่ำ

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ลู่ฉือจึงลงจากรถม้า เขาถอดเสื้อคลุมชั้นนอกมาห่อร่างหญิงงามในอ้อมแขน

ตั้งแต่ปลายผมจรดรองเท้าปัก ล้วนถูกห่อไว้อย่างมิดชิด เผด็จการยิ่งนัก

เขาอุ้มเจียงเหมียนกลับไปยังเรือนรับรอง แล้วทายาสมุนไพรที่ข้อเท้าให้นาง

กลิ่นยาสมุนไพรไม่ค่อยน่าพิสมัย เจียงเหมียนย่นจมูกที่แดงเพราะร้องไห้ แววตาเผยความรังเกียจอย่างปิดไม่มิด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป