ในมุมทิศอัคนีของสุสาน มีป้ายหินตั้งอยู่
บนป้ายมีอักษรแนวตั้งจารึกว่า — สุสานแห่งซ่างกวนหรง
บุคคลในตำนานคนหนึ่งของสำนักเสวียนชิงในอดีต อีกทั้งยังเป็นอาจารย์กึ่งบุญธรรมของเฉินชิงหยวน นับตั้งแต่เฉินชิงหยวนจำความได้ ไม่เคยพบหน้าซ่างกวนหรงเลย รู้เพียงว่าตนถูกซ่างกวนหรงเก็บมาเลี้ยง
"ท่านอาจารย์ ศิษย์มาจุดธูปคารวะท่านแล้ว"
แม้เฉินชิงหยวนจะไม่เคยพบหน้าอาจารย์ แต่ก็เคารพนับถือท่านยิ่งนัก โค้งคำนับหนึ่งครั้ง ทำพิธีจุดธูป
"ท่านอาจารย์อาว์"
หลินฉางเซิงและต่งเวิ่นจวินก็โค้งคำนับ แววตาเปี่ยมด้วยความเคารพ หากมิใช่คำชี้แนะและบุญคุณจากซ่างกวนหรง พวกเขาคงไม่ได้เป็นถึงเจ้าสำนักและผู้อาวุโสพิทักษ์สำนัก คาดว่าคงตายไปในสักแห่งนานแล้ว
ทั้งสามคนปัดกวาดฝุ่น ณ สุสาน และทำพิธีเรียบง่ายบางอย่าง จากนั้นจึงออกจากสุสาน
ต่งเวิ่นจวินถูกทำโทษให้ไปสงบจิตสำนึกผิด ด้านหลินฉางเซิงและเฉินชิงหยวนอยู่ในถ้ำฝึกตนที่ปิดแน่นแห่งหนึ่ง กล่าวถึงเรื่องสำคัญ "ศิษย์น้องเล็ก ตลอดช่วงเวลานี้ ข้าได้สืบเสาะข่าวการหลอมรากวิญญาณขึ้นใหม่ ได้ผลบ้างแล้ว"
"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลถึงเพียงนี้ ทุกสิ่งมีกฎแห่งชะตาเป็นตัวกำหนด"
เฉินชิงหยวนสังเกตว่าสีหน้าหลินฉางเซิงดูอิดโรย หลายวันมานี้คงกังวลเรื่องของตนมาก โลกแห่งการบำเพ็ญตบะอันตรายอย่างยิ่ง จิตใจคนซับซ้อนที่สุด เฉินชิงหยวนมิใช่ไม่ยอมบอกเรื่องร่างมรรคาของตนหลอมขึ้นใหม่ แต่บอกไม่ได้
หากข่าวหลุดรอดไป มิเพียงเฉินชิงหยวนต้องเผชิญปัญหามากมาย ยังจะฉุดทั้งสำนักเสวียนชิงลงน้ำด้วย
รอดชีวิตในห้วงเวหามาร้อยปี อีกทั้งยังหลอมรากมรรคาไร้ตำหนิขึ้นใหม่ หากข่าวนี้ล่วงรู้ถึงหูของผู้ทรงอำนาจบางตน ย่อมก่อแรงสั่นสะเทือนเกินจินตนาการ