“ฉันทำเองก็ได้ค่ะ ซาลาเปากับหมั่นโถวมีแล้ว เดี๋ยวฉันทำกับข้าวเอง” ชิวไป๋ลู่ยืนกราน
ไม่ได้มีความหมายอื่น แม่สามีทำอาหารอร่อยเหมือนกัน แต่ถ้าเป็นมะเขือยาวตุ๋นฝีมือแม่...ก็แทบไม่มีรสชาติ
มะเขือยาวต้องใช้น้ำมันมาก แต่คนยุคนี้ไม่ค่อยกล้าใช้น้ำมันกัน
เพราะวัตถุดิบขาดแคลน หลายคนจึงทำอาหารอร่อยได้ไม่หลากหลายนัก ชิวไป๋ลู่ตัดสินใจแสดงฝีมือสักหน่อย
“ได้ งั้นลูกทำเถอะ ลูกสอง ช่วยเมียหน่อยนะ” แม่สามีพูดอย่างอารมณ์ดี ก่อนเดินออกไป
ก่อนหน้านี้เธอไม่เห็นด้วยกับการแยกบ้านของครอบครัวลูกชายคนรอง เพราะคิดว่าพอแยกบ้านแล้วครอบครัวคงแตกแยก
แต่พอผ่านมาสองวัน เธอก็คิดตก ที่บ้านแออัดจริง ๆ อยู่กันไม่ไหว อีกหน่อยยังต้องมีหลานชายหลานสาว จะอย่างไรก็ต้องแยกกันอยู่ไม่ช้าก็เร็วไม่ใช่หรือ
เมื่อคิดได้แล้ว ความขุ่นข้องใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ในใจก็หายไป
ลูกชายคนเล็กกับภรรยาเพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ กำลังหวานชื่น เธอไม่เป็นห่วง
ส่วนลูกชายคนรองกับภรรยาต้องแยกจากกันถึงสองปี เธอยังหวังให้ลูกชายกับลูกสะใภ้สนิทสนมกันมากขึ้น พอแยกบ้านไปอยู่กันเองแล้วก็ไม่ต้องห่วงพวกเขามากนัก
เฮ่อเจี้ยนหัวทำกับข้าวไม่เป็น แต่ช่วยอย่างอื่นได้ เขาเตรียมฟืน เตรียมถ่าน แล้วก็หิ้วน้ำมาให้
กินแต่มะเขือยาวอย่างเดียวคงไม่ได้ ถึงตอนนี้คนจะไม่ค่อยกล้าใช้น้ำมัน แต่เครื่องปรุงอย่างอื่นก็ยังพอมี
แต่คนทางเหนือกินข้าวเป็นหลัก ถ้าไม่ทำกับข้าวที่กินกับข้าวได้ ก็อาจกินไม่อิ่มจริง ๆ