ซีเหอยวน: เป็นนักเลงที่มีการศึกษา

ตอนที่ 28 แม่ฉันน่ะเกิดเก่ง

6 นาที· 1.4K คำ

หลินเส้าเหวินเดินเล่นแถวห้องพยาบาล เขาไม่กล้าไปไกลเกินไป เผื่อมีเหตุฉุกเฉินแล้วเขาจะรับมือไม่ได้

ตอนนี้เอง หลายคนต่างพากันวิ่งไปที่ฝ่ายบุคลากร

“นี่ทำอะไรกันเนี่ย” หลินเส้าเหวินคว้าคนงานคนหนึ่งไว้ถาม

“วันนี้จ่ายค่าจ้างนะ”

คนงานตอบปุ๊บก็วิ่งปรู๊ดไปทันที

“จ่ายเงินเดือนนี่เอง”

หลินเส้าเหวินตบหน้าผากตัวเอง

วันนี้เป็นวันศุกร์ แถมยังเป็นวันที่เขามาอยู่โลกนี้ครบหนึ่งเดือนพอดี

ยังไม่เคยรับเงินเดือนเลยสักครั้ง แต่เงินเดือนกลับขึ้นมาแล้วสองขั้น เอาไปฟ้องใครได้ล่ะ

ไหนๆ ทุกคนก็ไปรับเงินเดือนกันแล้ว เขาเลยตามไปดูขำๆ ไม่คิดว่าระหว่างทางจะมาเจอกับเจี่ยตงสวี่และฉินหวยหรู

“หวยหรู เรากลับมาใช้ชีวิตด้วยกันอีกเถอะ”

“อย่าแม้แต่จะคิด”

“อีนังแพศยา เธอกับหลินเส้าเหวินมีอะไรกันหรือเปล่า”

เจี่ยตงสวี่เห็นฉินหวยหรูไม่หวั่นไหว ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที

“ถ้าแกยังพล่ามน้ำลายหาเรื่องอีก ฉันจะไปแจ้งความที่แผนกรักษาความปลอดภัย”

ฉินหวยหรูตอนนี้ไม่ใช่สาวบ้านนอกคนนั้นอีกแล้ว เธอมีคนหนุนหลัง

“แก...”

เจี่ยตงสวี่ยกมือขึ้นหมายจะตบเธอสักฉาดโดยไม่รู้ตัว

นี่เป็นท่าทางติดตัวที่ทำเป็นประจำมาหลายปี

“ลองตีฉันดูสิ คอยดูว่างานแกจะยังอยู่รึเปล่า”

ฉินหวยหรูหน้าชาเย็นชา เธอประจักษ์กับตาแล้วว่าหลินเส้าเหวินจัดการพวกนี้ยังไง

ในโรงงานตีคน ยิ่งถ้าเป็นผู้หญิง เจี่ยตงสวี่ไม่ตายก็รอดไปแต่ต้องเจ็บตัวสาหัส

สุดท้ายเจี่ยตงสวี่ก็ไม่กล้า ถลึงตาใส่ฉินหวยหรูอย่างแรงแล้ววิ่งหนีไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป