"หวยหรู ฉันอยากเข้าห้องน้ำ" หลี่หงกระซิบ
"ฉันพาไปนะ" ฉินหวยหรูถอนหายใจเบา ๆ
"ฉันก็อยากเข้าห้องน้ำ"
ฉินเจี้ยนเซ่อกับพวกก็เอ่ยขึ้น
ตอนที่สนุกกันอยู่ก็ไม่รู้ตัวหรอก แต่พอได้พักผ่อนจริง ๆ ทุกคนก็รู้สึกอึดอัดจนทนไม่ไหว
"อ้าว พวกคุณจะไปไหนกัน?"
หลินเส้าเหวินมองฉินหวยหรูด้วยความสงสัย
"เราจะไปเข้าห้องน้ำกัน" ฉินหวยหรูตอบเขิน ๆ
"ห้องน้ำอยู่ตรงนั้น"
หลินเส้าเหวินชี้ไปที่ห้องเล็ก ๆ ข้างประตูวงเดือนอย่างไม่ใส่ใจ
บ้านสามห้องของเขาถูกกั้นออกเป็นสี่ส่วน นอกจากมุมหนึ่งที่ใช้เป็นห้องนอนแล้ว ห้องที่ใหญ่ที่สุดก็ถูกเปลี่ยนเป็นห้องรับแขกและห้องอ่านหนังสือ ส่วนห้องเล็กที่เหลือก็ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ด้านหนึ่งเป็นห้องน้ำ อีกด้านเป็นห้องครัว
"นี่…นี่บ้านคุณมีห้องน้ำด้วยเหรอ?" ฉินหวยหรูอึ้งไป
"ก็แปลกอะไรล่ะ"
หลินเส้าเหวินหัวเราะ "ฉันไม่อยากออกไปต่อแถวทุกวันหรอกนะ…"
ฉินหวยหรูมองเขาอย่างหมั่นไส้เล็กน้อย แล้วพาพวกของเธอไปที่ห้องน้ำ
"เฮ้อ นี่มันห้องน้ำเหรอ?"
ฉินเจี้ยนเซ่อไม่อยากเชื่อ "นี่มันดีกว่าบ้านเราอีกนะ?"
ห้องน้ำติดหลอดไส้สี่สิบวัตต์ ผนังทุกด้านทาสีขาว พื้นปูกระเบื้อง มีอ่างซีเมนต์ทำเป็นสามบ่อสูงต่ำต่างกัน บ่อหนึ่งไว้ใช้อาบน้ำล้างหน้า อีกบ่อไว้ล้างไม้ถูพื้น และอีกบ่อไว้ซักผ้า
"ฉันเข้าคนแรกนะ"
หลี่หงทนไม่ไหวเดินเข้าไป
ส่วนคนอื่น ๆ ก็รออยู่ข้างนอก
"หวยหรู หมอหลินน่ะ ทำไมยังไม่มีแฟนล่ะ?" จางลี่ พี่สะใภ้คนโตของฉินหวยหรูถามเสียงเบา