"ฉันขอเตือนนายนะ คืนนี้นายทำตัวเรียบร้อยหน่อย"
เจียงโจวโจวนอนบนเตียง ยกเท้าขึ้นยันอกโจวเสียนไว้
ท่าทางตอนนี้ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ แต่ถ้าวางเท้าลง คงอันตรายกว่า
ส่วนโจวเสียนที่ถูกกันไว้ มองเธอจากมุมสูง เส้นผมยุ่งเหยิงปรกลงมาบนหน้าผาก
"วางใจ เว้นแต่เธอเอ่ยปากเอง"
"วางใจ เว้นแต่เธอเอ่ยปากเอง"
เขายักคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ถ้าเธอไม่พูด ฉันจะทำตัวดีมาก ๆ เลย"
ขาของเจียงโจวโจวที่ยันอกเขาเริ่มเกร็งขึ้นเรื่อย ๆ
คำพูดแบบนี้ออกจากปากเขา ไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด
เธอพูดเสียงอู้อี้ "พรุ่งนี้เช้าฉันต้องตื่นแต่เช้าไปงมหาหอย รู้ใช่ไหมว่าฉันตั้งตารอมาตลอด คืนนี้ก็เลยต้องเก็บแรงไว้"
พูดถึงการงมหาหอย โจวเสียนก็นึกถึงความใจร้อนของเธอได้
ก่อนหน้านี้เธอติดดูคนอื่นไลฟ์ผ่าหอยมุก ช่วงนั้นเธอก็สั่งหอยน้ำจืดออนไลน์มาทุกวัน
จนกระทั่งได้สร้อยคอมุกที่ผลิตจากอี้วูออกมาจากรูหอย งานอดิเรกของเธอก็ชะงักลงทันที
ภายหลังเธอไปติดดูไลฟ์งมหาหอย ร้องตะโกนจะไปเก็บหอยตาวัว ขุดหอยหลอดยักษ์ งานฉลองครบรอบของกิลด์ครั้งนี้ก็เลยมาจัดที่เกาะ