[หลินอู๋จิง: ผู้ชายเลย 26 ก็เหมือน 60 แล้ว]
[เจียงโจวโจว: เหลวไหลทั้งเพ]
อิ๋นเยวี่ยกลับมาจากฮ่องกงแล้ว เจียงโจวโจวที่ทำเรื่องไม่ดีไว้เลยรู้สึกผิดจนต้องแอบซ่อน
จริง ๆ แล้ว เธอไม่ใช่คนผิดหรอก
จะโทษก็ต้องโทษไอ้หน้าหนานั่นแหละ ที่จงใจกอดจูบเธอตอนวิดีโอคอล
เธอก็เป็นเหยื่อนะ
วิ่งตอนเช้า ปฏิเสธ
ซื้อของขวัญมาให้แล้วบอกให้ไปรับ ปฏิเสธ
หัดทำอาหารฝรั่งแล้วชวนไปชิม ปฏิเสธ
แต่พอรูปถูกส่งมา เจียงโจวโจวเห็นบนพื้นหินอ่อนของโต๊ะอาหารบังเอิญสะท้อนเงาร่างของใครบางคนที่มีไหล่กว้างเอวสอบ
กดเปิดรูป ใช้สองนิ้วค่อย ๆ เลื่อนขยาย
ปกเสื้อเปิดกว้างมาก มองเห็นกล้ามอกเลย
เจียงโจวโจวถอนหายใจ ยกมือขึ้นพัด
ยิ่งพัดยิ่งร้อน
ผู้ชายสมัยนี้จริง ๆ เลย เรื่องศีลธรรมก็มีกล้ามอก เรื่องนิสัยก็มีซิกแพ็ก เรื่องขีดจำกัดก็มีกล้ามเนื้อหน้าท้องส่วนล่าง
[เจียงโจวโจว: ทำเยอะขนาดนี้ กินหมดเหรอ]
[เจียงโจวโจว: ช่างเถอะ ใครใช้ให้เราใจดี]
[เจียงโจวโจว: เดี๋ยวฉันไปช่วยจัดการให้บางส่วนก็ได้]
เธอปิดหน้าจอมือถือ แล้วแอบย่องไปบ้านข้าง ๆ
เห็นว่าในที่สุดเธอก็เลิกหลบซ่อนเหมือนหนูนาแล้ว ชายที่แผนสำเร็จจึงติดกระดุมเสื้อพลางหัวเราะเบา ๆ “ตอนนี้อยากเจอเธอสักครั้ง ช่างยากจริง ๆ”