หลังจากบ้วนปากเสร็จ เจียงโจวโจวเงยหน้ามองกระจกตรงหน้า
เด็กสาวในกระจกดวงตาชื้นฉ่ำ แก้มแดงระเรื่อ ริมฝีปากที่ถูกทำร้ายยิ่งแดงสด
ไม่กล้าคิดว่าเมื่อกี้ทำเรื่องบ้าบออะไรลงไป เธอหยิบแก้วขึ้นมาดื่มน้ำอีกอึกใหญ่ บ้วนปากต่อ
ออกจากห้องน้ำมา เธอสวมเสื้อเชิ้ตผู้ชาย ตัวเสื้อหลวมโคร่งปิดถึงต้นขา ผิวขาวบอบบางน่ามองจนตาลาย
“ฉันจะนอนห้องรับรอง” เจียงโจวโจวพูดอย่างไม่สบอารมณ์
เธอบอกกล่าว ไม่ใช่ถาม
ชายตรงหน้าหลังสวมเสื้อผ้าแล้วก็กลับเป็นคนเยือกเย็นควบคุมตัวเองได้เหมือนเดิม ต่างจากเมื่อกี้ราวฟ้ากับเหว
แต่เจียงโจวโจวที่เห็นธาตุแท้ของเขาแล้วไม่ลืมเสริมว่า “ตอนกลางคืนห้ามมารบกวนฉันนอน”
อิ๋นเยว่รู้ว่าคืนนี้ทำให้เธอโกรธ ไม่กล้าได้คืบจะเอาศอก ขอโทษอย่างชำนาญ “ขอโทษนะที่รัก เรื่องคืนนี้ฉันรับปากว่าจะไม่ทำอีก”
ยื่นมือมาช่วยนวดข้อมือให้เธอ
“ต่อไปถ้าไม่สบายตัวบอกฉันได้ ฉันจะหยุด ไม่ทำให้เธอไม่พอใจ”
ระยะใกล้เกินไป กลิ่นหอมเย็นของสบู่จากตัวเธอลอยวนอยู่ที่ปลายจมูก