คนเยอะหน้าสนามบิน เจียงโจวโจวยังใจไม่ถึงพอจะจูบผู้ชายกลางฝูงชน
พอขึ้นรถ เธอมองชายข้างตัวด้วยสายตาพินิจ
"เอาล่ะ ถึงเวลาสารภาพตามตรงแล้วแมลงสาบยักษ์ ถ้าไม่มีข้ออ้างที่สมเหตุสมผล ฉันจะโกรธจริง ๆ"
เธอไม่ชอบความรู้สึกโดนปิดบังแบบนี้ ต่อให้อ้างว่าทำเพื่อเธอก็เถอะ
ไม่อยากเป็นคนโง่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว
เห็นเธอโวยวาย อิ๋นเยวี่ยจับมือเธอไว้ นิ้วทั้งสิบเกี่ยวกระหวัด "อย่าโกรธเลย ฉันสารภาพตามตรง"
ในฐานะทายาทที่ตระกูลใหญ่บ่มเพาะมาอย่างดี ตั้งแต่เกิดมาก็มีทรัพยากรเหนือใคร
แบกรับความคาดหวังมหาศาล ต่อให้ภายนอกดูสบาย ๆ แต่บางครั้งก็ถูกกดดันจนหายใจไม่ออก
การสร้างทายาทที่เพียบพร้อมไม่ใช่เรื่องง่าย เงินทองและพลังที่ทุ่มเท ทำให้เขาไม่กล้าผ่อนคลายตั้งแต่เด็ก
แต่เขากลับทำให้ทั้งตระกูลผิดหวัง
การสละตำแหน่งผู้นำตระกูลไม่ใช่เรื่องง่าย เขาคุกเข่าอยู่ในศาลบรรพบุรุษสกุลอิ๋นสามวัน และยังถูกลงโทษตามกฎตระกูล
ปลายนิ้วของเจียงโจวโจวหดงอเกี่ยวหลังมือเขา ขนตางอนงามก้มต่ำบดบังความรู้สึกผิดในดวงตา
อิ๋นเยวี่ยสังเกตเห็นอารมณ์หม่นหมองของเธอ มืออีกข้างลูบหน้าของเธอเบา ๆ
"ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลยเป่าเป้ย ฉันบอกแล้วว่าทุกอย่างคือการตัดสินใจของฉันเอง"