หน้ากระจกบานใหญ่ถึงพื้น เจียงโจวโจวมองลงมายังวิวด้านนอก
ในมหานครแสนรุ่งเรืองที่ตึกระฟ้าเรียงรายเป็นแนวยาว วันนี้ในที่สุดเธอก็มีที่ของตัวเองสักที่
เธอก้มสายตามองนาฬิกาข้อมือสีเงิน เข็มบนหน้าปัดหินมรกตใกล้ชี้เลขสองเข้าไปทุกที
เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น ดวงตาเธอสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนพูดเย็นชาว่า "เข้ามา"
บานประตูเปิดออกอย่างช้า ๆ ชายหนุ่มที่นัดหมายไว้ล่วงหน้าก้าวเข้ามา
วันนี้เขาสวมสูทสีดำที่ตัดเย็บพอดีตัว รีดเรียบไม่มีแม้แต่รอยยับ เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยจับคู่กับเนคไทสีน้ำเงินเข้มลายทาง รองเท้าหนังเงาสะอาดไร้ฝุ่นเหยียบบนพื้น เสียงฝีเท้าดังหนัก
สายตาของเจียงโจวโจวตกอยู่บนตัวเขา เลื่อนจากล่างขึ้นบน แล้วหยุดอยู่ที่ใบหน้าคมคายหรูหรานั้น
เธอลดเสียงต่ำลง พูดไม่เย็นไม่ร้อนว่า "ได้ยินมาว่าท่านประธานกู้จะมาคุยเรื่องความร่วมมือกับฉัน?"
เมื่อเจอท่าทีเย็นชาของเธอ กู้หนานเฟิงไม่ตอบตรง ๆ แต่ยิ้มแล้วพูดว่า "วันนี้ท่านประธานเจียงดูแปลกไปนิดนะ"
เจียงโจวโจวที่ถูกจี้จุดเจ็บแสดงสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย แต่ก็รีบแกล้งทำเป็นตั้งใจ
เสื้อเชิ้ตสีขาวทรงกระชับสวยคม จับคู่กระโปรงทรงพอดีสะโพกสีดำ ถุงน่องโปร่งแสงส่องสีเนื้อจาง ๆ ขาเรียวยาวตรงสง่า