วันที่ 10 มิถุนายน
จ้าวรุ่ยเสวี่ยตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ไม่ได้ไปซ้อมที่บริษัทหรือเข้าเรียน เอาแต่นั่งรออยู่บนโซฟาในหอพัก
เที่ยงตรง เพลงและมิวสิกวิดีโอของ «ซัม» ก็ปล่อยออกมาพร้อมกัน
ทำนอง: สโนว์
เนื้อร้อง: สโนว์
เรียบเรียง: สโนว์
จ้าวรุ่ยเสวี่ยชื่นชมชื่อของตัวเองที่เรียงยาวอยู่บนนั้นพักใหญ่ ก่อนจะยกมุมปากอย่างแอบสะใจ แล้วค่อยกดเปิดมิวสิกวิดีโอ
คิมยุนบี เพื่อนร่วมวงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ในหอพัก ยื่นหน้าเข้ามาดูหน้าจอด้วย
ภาพห้องสองห้องที่ตกแต่งคนละสไตล์แวบผ่านไป เสียงประสานสดใสมีชีวิตชีวาดังขึ้น จ้าวรุ่ยเสวี่ยสวมเสื้อยืดสีชมพูกับกางเกงขาสั้นยีนส์ชุดเดียวกับในทีเซอร์ มองโทรศัพท์อย่างหงุดหงิด แล้วร้องประโยคแรก
“บางครั้งฉันก็รู้สึกเบื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอกลับไม่เคยเปลี่ยนไปเลย...”
จากนั้นก็เป็นเสียงผู้ชายที่มีโทนโลหะเจืออยู่เล็กน้อย “ในห้องว่างเปล่า ผมพลิกตัวไปมาอย่างเกียจคร้านอยู่คนเดียว...”
ภาพสลับไปมาตามจังหวะเพลง ถ่ายทอดความกระวนกระวายและหวั่นไหวของชายหญิงในช่วงคลุมเครือได้อย่างชัดเจน
มันแปลกไปแล้ว ฉันเหมือนเป็นตัวของตัวเอง แต่ก็ยังถูกเธอชักนำ
“เพราะมากเลย ฟังแล้วอยากมีความรัก” คิมยุนบีเอ่ยอย่างซาบซึ้ง “ถึงจะเคยฟังมาก่อนก็ยังอยากพูดอยู่ดี สโนว์ทำเสียงแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“บางทีคอฉันอาจจะเพิ่งคิดได้มั้ง”
จ้าวรุ่ยเสวี่ยพูดอย่างไม่ใส่ใจ ไม่ได้หาเรื่องแก้ตัวอะไรเลย เพราะไม่มีเหตุผลต้องอธิบาย
ตอนอัดเสียงยังมีตำหนิอยู่บ้าง แต่ตอนนี้จัดการให้ดีขึ้นได้แล้ว
โชคดีที่แค่นี้ก็พอใช้ได้ เธอมองอันดับเรียลไทม์ของเมลอน เพลงเปิดตัวเข้ามาอยู่อันดับ 86 ยอดฟังชั่วโมงแรก 8,924 ครั้ง ยอดกดถูกใจ 1,933 ครั้ง
ปากบอกว่าไม่ฟังหรอก ไม่ฟังหรอก แต่สุดท้ายมือก็ยังกดเข้ามาฟังกันอย่างซื่อสัตย์ รู้อะไรไหม ตอนเน็กซัสคัมแบ็กครั้งล่าสุด เพลงเปิดตัวเข้าชาร์ตเรียลไทม์ได้แค่อันดับ 67 แล้วก็ร่วงหายไปอย่างรวดเร็ว
“ถึงกับเปิดตัวเข้าชาร์ตเรียลไทม์เลย!” คิมยุนบีตื่นเต้นยิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีก “ในที่สุดก็มีคนมองเห็นวงเราสักที!”
วงกำลังไม่ค่อยดัง สมาชิกก็ยังหวังว่าจะมีใครสักคนแจ้งเกิดแล้วช่วยพาวงให้เป็นที่รู้จักได้