เวทีโปรโมตเพลงเล็กกว่าที่จ้าวรุ่ยเสวี่ยจำได้ แถมยังเจิดจ้ากว่าเดิมด้วย
เธอยืนอยู่กลางเวที แสงไฟพร่างพราวจนดวงตาร้อนผ่าว ทั้งที่เป็นแค่เวทีเล็ก ๆ ทำไมถึงเจิดจ้าจนสะดุดตาขนาดนี้นะ?
เสียงอินโทรจังหวะสดใสขี้เล่นที่คุ้นเคยดังขึ้น จ้าวรุ่ยเสวี่ยเริ่มร้องท่อนแรก «บางครั้งฉันก็รู้สึกเบื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอกลับไม่เคยเปลี่ยนไป...»
จากนั้นชเวมินฮยอกก็ร้องเพลงพลางเดินเข้ามาหาเธอ ขณะที่ปลายนิ้วกำลังจะแตะกัน จ้าวรุ่ยเสวี่ยใช้ท่าเต้นหลบ ก่อนร้องต่อ
ทั้งคู่ร้องสลับกันคนละประโยค ถ่ายทอดความรู้สึกกลัดกลุ้มกับความสัมพันธ์คลุมเครือ จนกระทั่งถึงท่อนฮุก
«เหมือนเป็นของฉัน แต่ก็ไม่ใช่ของฉัน หรือเธอจะเป็นของฉันกันนะ»
เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วถอยหลังครึ่งก้าว
«เหมือนเป็นของเธอ แต่ก็ไม่ใช่ของเธอ ฉันที่เป็นของเธอ»
เขาก้าวตามมาหนึ่งก้าว ก่อนจะหยุดลง
ท่าเต้นของทั้งคู่เคลื่อนไหวไปตามเนื้อเพลง ผลัดกันลองเชิงขยับเข้าหาแล้วถอยหนี จนกระทั่งเพลงจบ ทั้งคู่ก้าวเข้าหากันพร้อมกัน เขายื่นมือออกมาโดยหงายฝ่ามือขึ้น ส่วนเธอก็ยกมือของตัวเองวางลงไป
แฟน ๆ ด้านล่างเวทีพากันร้อง «อย่านะ——!!!» ดังลั่นกว่าเดิม
ร้องห้ามไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
ทรัพยากรของค่ายทีดีเอนเตอร์เทนเมนต์มีน้อย ทุกครั้งที่คัมแบ็กจึงต้องไปโปรโมตในรายการเพลงทั้งหกรายการ
ยูนิตย่อยซัมก็หนีไม่พ้นตารางงานสุดโหดแบบนี้
ถึงจะต้องตื่นตอนตีสามติดต่อกันทั้งสัปดาห์ จ้าวรุ่ยเสวี่ยก็ยังสดใสเต็มร้อยพร้อมขึ้นเวทีทุกครั้ง แถมยังออกแบบท่าปิดท้ายให้แต่ละเวทีไม่ซ้ำกันด้วย
จับมือ คล้องแขนแตะเส้นผม หยิบดอกกุหลาบออกมา... ทำเอาเวทีเต็มไปด้วยการขายโมเมนต์
คู่หลักขายโมเมนต์กระหน่ำ ส่วนแฟนคลับเดี่ยวได้แต่มองตาปริบ ๆ
พวกเขาทุ่มเท เพลงก็ไม่ทำให้ผิดหวัง
ความคลุมเครือสดใสชวนฝันของเพลง «ซัม» โดนใจชาวเกาหลีที่ชอบความรักคลุมเครือเข้าเต็ม ๆ
จำนวนผู้ฟังเพลงออนไลน์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แบบไม่มีตัวช่วยอะไรทั้งนั้น วันที่สามก็ทะยานขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตประจำวันของเมลอน กดเพลง «พาสออฟ» ของดับเบิลยูเอวีอีอีเอสลงไปอยู่ข้างใต้ได้สำเร็จ