นางร้ายก็เจ๋งดีนะ ใครขวางหูขวางตาก็ลุยเลย

ตอนที่ 19 อะไรควรทิ้งก็ต้องทิ้ง

7 นาที· 1.6K คำ

เสิ่นอวี้กำลังตั้งใจเฝ้ากองไฟอยู่ จู่ ๆ แผ่นหลังที่หันให้แสงไฟก็ราวกับตกอยู่ในห้องน้ำแข็ง ความเย็นยะเยือกแผ่จากฝ่าเท้าขึ้นมาทั่วร่างอย่างรวดเร็ว รอยต่อระหว่างขาเทียมกับต้นขาปวดแปลบจนแทบทนไม่ไหว

เขากดมือแนบลงตรงจุดที่ปวดแน่น ร่างกายสั่นสะท้านจนควบคุมไม่ได้

เสิ่นอวี้รู้ทันทีว่าอุณหภูมิลดลงแล้ว “ต้องรีบปลุกพวกเขา”

ขณะหลับ ความสามารถในการควบคุมอุณหภูมิร่างกายของมนุษย์จะอ่อนลง ทำให้สูญเสียความร้อนเร็วขึ้น

ถ้านอนหลับในอุณหภูมิแบบนี้โดยสวมเสื้อผ้าบาง ๆ หากไม่มีใครปลุก พวกเขาก็จะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก

“พี่สุย น้องน้อย ตื่นเร็ว”

“จั่วเฉิน อย่านอนแล้ว”

สุยชีลืมตาขึ้นก็รู้สึกหนาวจนถึงกระดูก รีบเปิดพยากรณ์อากาศดูทันที:

อุณหภูมิวันนี้: -23℃ ถึง -16℃ หิมะตกหนัก

อุณหภูมิพรุ่งนี้: -28℃ ถึง -21℃ หิมะตกหนัก

จั่วเฉินที่เพิ่งตื่น หนาวจนพูดติดอ่าง “ทะ...ทำไมจู่ ๆ ถึงหนาวขนาดนี้?”

น้องน้อยก็ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ขณะที่ร่างสั่นเทา

สุยชีหยิบเสื้อชั้นในขนแกะ เสื้อไหมพรม ถุงเท้าบุขน รองเท้าบูตบุผ้า และเสื้อขนเป็ดออกจากคลังเก็บของส่วนตัว

“เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

จั่วเฉินกับเสิ่นอวี้ยกผ้าห่มขึ้นสูง เปิดทางให้สุยชีกับน้องน้อยยืนอยู่ด้านหลังแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน จากนั้นทั้งสองคนจึงหันหลังให้ แล้วไปเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหนา ๆ ข้างกองไฟ

ทีมหนีตายทั้งสี่คนรอดจากความหนาวมาได้สำเร็จ สวมเสื้อขนเป็ดอุ่น ๆ กันถ้วนหน้า

สุยชีเดินไปหาเสิ่นอวี้ แล้วยื่นหน้ารายการยาอันละลานตาให้เขาดู “ดูหน่อยว่าต้องใช้ยาอะไรบ้าง เดี๋ยวฉันใส่ไว้ในรายการส่วนกลาง”

เสิ่นอวี้เลือกสเปรย์บรรเทาปวดมาหนึ่งขวดกับเจลคลายปวดหนึ่งหลอด

เธอใส่สเปรย์บรรเทาปวดสิบขวดกับเจลคลายปวดหกหลอดไว้ในรายการส่วนกลางทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป