【ฮ่า ๆ ๆ เพิ่งเคยเห็นเหลียนเจวี๋ยทำหน้าพูดไม่ออกแถมยังซับซ้อนขนาดนี้เป็นครั้งแรก】
【ใครจะไปคิดว่าทีมสี่คนจากสำนักยุทธ์ของพวกเขาจะพ่ายแพ้ให้กับพวกอ่อนแอพิการกลุ่มนี้ มันเกินไปแล้ว】
【เริ่มต้นอย่างไร้ข้อกังขา แต่จบลงอย่างเหนือความคาดหมาย】
【ไม่เป็นไรนะ ท่านเทพเหลียน พวกคุณมือเปล่า สู้ทีมหนีตายบ้าคลั่งที่มีอาวุธไม่ไหวก็เป็นเรื่องปกติ ไม่เสียหน้าเลยสักนิด】
【พวกสำนักศึกษาพ่ายแพ้ให้พวกไร้สำนัก ทีมขยะนี่ได้ใจจริง ๆ】
【สมชื่อทีมหนีตายบ้าคลั่งจริง ๆ พอเปิดฉากสู้ก็โหดกันทุกคน มีแค่พี่สุยของเราที่อ่อนแอที่สุด】
【คนที่กล้าพ่นสเปรย์ไล่สุนัขใส่หน้าอันงดงามดุจเทพของเหลียนเจวี๋ย อ่อนแอตรงไหนกัน】
【พูดตามตรงนะ ตอนที่ท่านเทพเหลียนมีน้ำตาคลอเบ้า หล่อมากจริง ๆ】
【จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากจับคู่ท่านเทพเหลียนกับพี่สุยขึ้นมา ฉันเป็นสายมืดไปแล้วหรือเปล่า】
【น้องสาว เธอเพิ่งเริ่มจับคู่นี่เองเหรอ เรดาร์จับคู่ของเธอนี่ช้าไปหน่อยแล้วนะ】
【พวกนักจับคู่ตาไวตั้งกลุ่มกันทำแฟนอาร์ตแล้ว ลิงก์อยู่ด้านล่าง】
【เปิดโลกจริง ๆ พวกเธอนี่ไม่เลือกกินเลยนะ คนอย่างสุยชียังจับคู่ด้วยได้】
【แกเป็นใครถึงมาพ่นแบบนี้ พี่ตดของฉันเก่งกว่าแกเป็นแสนเท่า!】
【อยู่ในพื้นที่ของตัวเองก็พอ ไม่เข้าใจก็ได้ แต่อย่าลบหลู่กันนะ】
……
เหลียนเจวี๋ยมองเพื่อนร่วมทีมที่แต่ละคนบาดเจ็บหนัก ก่อนหลับตาที่แสบปวดแน่น ผ่านไปครู่หนึ่งเมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาก็ไม่มีร่องรอยน้ำตาเหลืออยู่แล้ว
“ปล่อยพวกเขา คืนการ์ดให้ฉัน เงื่อนไขอะไรก็ว่ามา”
สุยชีเลิกคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดผ่านผมสีเงินของเขา “เงื่อนไขอะไรก็ได้เหรอ”