รัตติกาลค่อย ๆ โรยตัวลงมา แต่จ้าวอินไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก
ก่อนวันสิ้นโลก มีคนพูดว่าขยันก็ใช่ว่าจะร่ำรวยได้เสมอไป แต่หลังวันสิ้นโลก มีเพียงคนขยันเท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่ได้
กว่าจะถึงกลางดึก จ้าวอินก็พาซ่งเสี่ยวเตากับลิงน้อยออกจากเขตเมืองได้ในที่สุด พวกเขาเข้าใกล้จุดหมายแล้ว จำนวนซอมบี้ก็ค่อย ๆ เบาบางลง
ภาพตรงหน้าไม่ใช่ซากปรักหักพังในเมืองอีกต่อไป หากเป็นไร่นารกร้างซึ่งถูกไฟเผาจนเป็นหลุมเป็นบ่อ เวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา นาน ๆ ครั้งจึงจะเห็นซอมบี้เร่ร่อนเดินเตร็ดเตร่อย่างไร้จุดหมาย
พวกมันราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สัญชาตญาณกระหายเลือดอย่างรุนแรงขับเคลื่อนพวกมันไม่ต่างจากเครื่องจักรที่ไม่มีวันหยุดพัก
ชาติก่อนมีคนคาดเดาว่า พลังลึกลับจากอุกกาบาตนอกโลกกำลังเติมพลังให้ซอมบี้
“จ้าวอิน เราไม่พักกันหน่อยเหรอ?” ซ่งเสี่ยวเตาหอบหายใจจนแทบไม่ไหว ทุกย่างก้าวหนักหน่วงเหลือเกิน
ความเหนื่อยล้าเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัวซอมบี้ในตอนแรกของเธอ
“ไปพักที่หมู่บ้านข้างหน้า” จ้าวอินขึ้นสายธนูแล้ววางลูกศรลงบนคันธนู ฟิ้ว!
ซอมบี้ตัวหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปถูกยิงหัวระเบิด
ลิงน้อยยกท่อนเหล็กขึ้น ฟาดใส่หัวซอมบี้ตัวหนึ่งจนแตก จากนั้นคนกับลิงก็เดินต่อไปโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง
ซ่งเสี่ยวเตาทำได้เพียงฝืนรวบรวมเรี่ยวแรง รีบควักผลึกซอมบี้สองก้อนออกมา ก่อนจะวิ่งเหยาะ ๆ ตามจ้าวอินไป เช็ดผลึกให้สะอาดแล้วส่งให้เขา
จ้าวอินรับผลึกซอมบี้มาแล้วบีบจนแตกทันที
【มนุษย์เพศชาย ผู้ปลุกพลังพิเศษ ผู้วิวัฒนาการระดับเอฟ อัตราวิวัฒนาการ 100/6.42: พละกำลัง 15 ความคล่องแคล่ว 17 ความแข็งแกร่ง 13 พลังจิต 24 พรสวรรค์การยิงระดับบี เวลาชีวิตที่เหลือ: 30,074 วัน】
หากยังพัฒนาต่อไปในอัตรานี้ อีกไม่เกินสิบวันจ้าวอินก็จะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับอี
เวลาชีวิตที่เหลือยืดออกไปถึงสามหมื่นกว่าวันแล้ว!
ในที่สุด ปลายทุ่งนาก็ปรากฏซากปรักหักพัง ที่นั่นคือหมู่บ้านซึ่งจ้าวอินตามหา
ท่ามกลางหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง มีบ้านสองชั้นสไตล์ตะวันตกแบบชนบทหลังหนึ่งที่ยังสมบูรณ์ตั้งตระหง่านอยู่โดดเดี่ยวใจกลางหมู่บ้าน