ในนามท่านอาจารย์ ช่วยสรรพชีวิตพ้นทุกข์

ตอนที่ 8 ในนามอาจารย์ ขอพาสรรพชีวิตพ้นทุกข์

8 นาที· 1.8K คำ

ในฐานะผู้ข้ามมิติมา สวี่ชิงโจวคิดว่าการมีปืนอยู่กับตัวสักกระบอกเป็นเรื่องสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

ใต้หล้าแห่งนี้สามารถบำเพ็ญเซียนได้ มีขั้นฟ้ากำเนิดสิบชั้น ขั้นกำเนิดฟ้าสิบชั้น และถัดจากนั้นคือขั้นสร้างฐาน

ขั้นฟ้ากำเนิดเป็นขั้นหลอมกาย มุ่งเน้นการขัดเกลาร่างกายเป็นหลัก

ส่วนขั้นกำเนิดฟ้าสามารถควบคุมปราณ ใช้ปราณรวมพลังแปรเปลี่ยนเป็นสรรพสิ่งได้

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองขั้นยังคงเป็นเพียงพลังของปุถุชน

แม้จอมกระบี่ชุดดำจะอยู่ขั้นกำเนิดฟ้าชั้นหนึ่ง แต่เมื่อถูกยิงทะลุศีรษะจากระยะประชิดโดยไม่ทันระวัง ย่อมไม่มีทางรอดชีวิต

“เฮ้อ จำเป็นต้องบีบให้ข้าลงมือด้วยหรือ ข้าก็ลำบากใจเหมือนกันนะ”

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ลากศพไปวางไว้ข้างตรอก ใช้หิมะกลบอย่างลวก ๆ แล้วกลบรอยเลือดที่เปื้อนตามทางด้วย

กวาดหิมะหน้าประตูจนเกลี้ยง

สวี่ชิงโจวไม่ได้ใส่ใจเรื่องสังหารจอมกระบี่มากนัก เมื่อยุคสมัยเสื่อมทราม ชีวิตคนก็ไร้ค่าดั่งหญ้า ฆ่าคนสักคนสองคนจึงเป็นเรื่องปกติ

ยิ่งไปกว่านั้น จอมกระบี่ผู้นี้ก็สมควรตายอยู่แล้ว แล้วเขาจะนั่งนิ่งเฉยได้อย่างไร

หากใครล่วงเกินฉัน ก็ฆ่า หากใครรังแกฉัน ก็ฆ่า หากใครหยามฉัน ก็ฆ่า!

ฆ่าพวกคนถ่อยทั่วหล้าให้สิ้น แล้วใครจะกล้าตะโกนแข่งกับฉันอีก?

ฆ่า ๆ ๆ!!

เขากลับเข้าไปในห้อง เช็ดเลือดบนฝ่ามือจนหมด แล้วนั่งลงหน้าโต๊ะหนังสือ

เขาหยิบตำราคลายทุกข์ออกมา มือหนึ่งจับพู่กัน ขมวดคิ้วรวบรวมปราณ

“จางเอ้อร์เหอหรือ? ในเมื่อเจ้าคิดจะฆ่าข้า เช่นนั้นข้าก็จะฆ่าเจ้าก่อน”

เขาพึมพำ แววตาเย็นเยียบ

พู่กันตวัดลงอย่างรวดเร็ว บนคัมภีร์ลืมทุกข์ปรากฏอักษรสองคำ

นามนั้นคือ: [ทัณฑ์อสนี]

เมื่อปลายพู่กันแตะลง กระแสไฟฟ้าก็แล่นไปทั่วหน้ากระดาษขาว วนเวียนอยู่ภายในตำรา

เสียงเย็นชาอันเปี่ยมด้วยสัมผัสโลหะพลันดังขึ้นข้างหู

[ตรวจพบว่าผู้ครอบครองร้องขอเรียกใช้ [ทัณฑ์อสนี] การเรียกครั้งนี้ต้องใช้แต้มทำความดี 2000 แต้ม เพื่อสังหารเป้าหมาย โปรดยืนยัน]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป