ไป๋เยว่นั่งดื่มยาอยู่ข้างหน้าต่าง เสี่ยวชุ่ยคอยปอกส้มให้ข้าง ๆ
จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอก ตามด้วยเสียงแหลมเล็กของขันทีที่ดังขึ้นในลาน เสี่ยวชุ่ยมือสั่นจนส้มเกือบหล่นพื้น รีบลุกขึ้นไปมองด้านนอก
“คุณหนู เหมือนจะมีคนจากวังมาเจ้าค่ะ”
ไป๋เยว่วางถ้วยยาลง แล้วเช็ดมุมปาก
เสี่ยวชุ่ยช่วยจัดเสื้อผ้าให้นาง ก่อนประคองไปยังโถงรับรอง
ในลานมีคนยืนเรียงแถวอยู่ก่อนแล้ว ผู้นำเป็นขันทีสวมชุดคลุมสีเข้ม ในมือถือราชโองการสีเหลืองสดม้วนหนึ่ง ด้านหลังมีขันทีอีกหลายคนยืนก้มมืออย่างสำรวม
เมื่อขันทีเห็นไป๋เยว่ออกมา ก็ยิ้มประจบแล้วกระแอมเบา ๆ
“คุณหนูตระกูลไป๋รับราชโองการ!”
ไป๋เยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง เสี่ยวชุ่ยรีบประคองนางคุกเข่าลง
หัวเข่าของไป๋เยว่กระแทกลงบนเบาะ นางก้มหน้ารับฟัง
ขันทีคลี่ราชโองการออก แล้วอ่านด้วยน้ำเสียงสูงต่ำเป็นจังหวะ
ใจความว่า ธิดาตระกูลไป๋ เป็นหลานสาวของฮองเฮา ตั้งแต่เล็กสุขภาพอ่อนแอและมีนิสัยอ่อนโยน จึงแต่งตั้งเป็นท่านหญิงอันเล่อ พระราชทานสมุดทองคำและตราทองคำ พร้อมเมืองศักดินา 300 ครัวเรือน