แม้ต้าเซี่ยในยามนี้จะเริ่มเสื่อมโทรม อำนาจจักรพรรดิก็ไม่อาจปราบปรามใต้หล้าได้อย่างเบ็ดเสร็จอีกต่อไป
แต่ไม่มีใครกล้าดูแคลนราชวงศ์ เพราะกล่าวกันตามตรง ราชวงศ์ก็คือขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของต้าเซี่ย
หากยอมทุ่มสุดกำลังโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด ราชวงศ์ย่อมทำลายขุมกำลังครึ่งหนึ่งของต้าเซี่ยได้
ครานี้เซี่ยเจาเหยียนเดิมพันถูกต้องแล้ว ระหว่างอำนาจจักรพรรดิกับเหล่าขุนนาง เสด็จพ่อของเขาเลือกอำนาจจักรพรรดิ
การผงาดขึ้นของสำนักทัณฑ์สวรรค์ย่อมเป็นประโยชน์ต่ออำนาจจักรพรรดิในระยะแรก อย่างไรเสียมันก็เคยเป็นดาบอันคมกริบที่สุดในมือราชสำนัก
มีเพียงเรื่องเดียวที่ทำให้เขาผิดหวัง นั่นคือคราวนี้สำนักทัณฑ์สวรรค์ไม่ได้อำนาจตรวจตราขุนนางผู้ทรงเกียรติกลับคืนมา!
ต้องรู้ว่า โรคร้ายที่ใหญ่หลวงที่สุดของต้าเซี่ยก็คือตระกูลขุนนางเก่าแก่เหล่านั้น
ต้าเซี่ยสถาปนาประเทศมาจนถึงวันนี้ก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 100,000 ปี เหล่าขุนนางผู้บุกเบิกแผ่นดินสืบทอดอำนาจมาจนถึงปัจจุบัน ครอบครองทรัพยากรไว้มหาศาล
พวกเขาผูกขาดเส้นทางเลื่อนขั้น ขุนนางในราชสำนักเมื่อเทียบกับพวกเขาแล้วแทบไม่ต่างจากหิ่งห้อยเทียบแสงจันทร์
บัดนี้ท้องพระโรงเงียบสงัด เหล่าขุนนางและองค์ชายต่างมีสีหน้าเหลือเชื่อ
มีเพียงเสียงของเซี่ยเจาเหยียนที่ดังก้องขึ้น
“ลูกขอน้อมรับพระบัญชา จะไม่ทำให้เสด็จพ่อผิดหวังเป็นอันขาด!”
สามมหาเสนาบดีและขุนนางอีกหลายคนยังคิดจะกล่าวสิ่งใด
ทว่าเซี่ยหวงเบื้องบนกลับสะบัดแขนเสื้อ แล้วหายวับไปจากบัลลังก์ ทิ้งไว้เพียงคำสั่งเรียบ ๆ ว่าเลิกประชุมได้!